Μπορει καποιος ευλογα να ελπισει οτι η επομενη εξεγερση σε μια χωρα με τις παραπανω συνθηκες, θα ειναι κοινωνικη επανασταση, με την ευρεια και πληρη εννοια που αποδιδουμε σε αυτον τον ορο?
Δε μοιαζει, το να επανακτησουμε τις απαραιτητες συνθηκες για προπαγανδα και οργανωση, να ειναι μαλλον το πρωτιστο, δυνατο και επειγον καθηκον σημερα?
Μου φαινεται οτι ολες αυτες οι δυσκολιες, αβεβαιοτητες και αντιφασεις συναθροιζονται οταν καποιος θελει να πραγματωσει την αναρχια χωρις τους αναρχικους, η πιστευει οτι η προπαγανδα ειναι αρκετη για να μεταπεισει ολοκληρο τον πληθυσμο, η τη συντριπτικη πλειοψηφια του, προτου οι περιβαλλοντες συνθηκες να εχουν ριζικα αλλαξει.
Μερικοι ανθρωποι υποστηριζουν οτι " η επανασταση η θα ειναι αναρχικη η δεν θα ειναι καν επανασταση". Αυτη ειναι ωστοσο ακομα μια απο κεινες τις φρασεις οπου μια ενδελεχης αναλυση θα αποδεικνυε οτι προκειται ειτε διχως νοημα η παντελως εσφαλμενη. Στην πραγματικοτητα, αν καποιος εννοει οτι η επανασταση, οπως εμεις την επιδιωκουμε, πρεπει να ειναι αναρχικη, τετοια αξιωση αποτελει απλα μια ταυτολογια, δηλ.ενας φαυλος κυκλος που δεν εξηγει τιποτα, ιδια περιπτωση με το να αξιωνει καποιος , για παραδειγμα, οτι το ασπρο χαρτι θα πρεπει να ειναι ασπρο.Αν ομως εννοει οτι δεν μπορει να υπαρξει καμια αλλη επανασταση παρα μονο μια αναρχικη, τοτε η αξιωση αυτη αποτελει μεγαλο σφαλμα, καθως στην διαρκεια της ζωηςτων ανθρωπινων κοινωνιων εχουν ηδη φανει και οπωσδηποτε θα ξαναφανουν κινηματα που αλλαζουν ριζικα τις υπαρχουσες συνθηκες και δινουν νεα κατευθυνση στην ιστορια που ερχεται, και συνεπως αξιζουν να θεωρουνται επαναστασεις.
Θα αδυνατουσα να δεχτω την αποψη, ωστοσο, πως ολες οι προηγουμενες επαναστασεις που δεν ηταν αναρχικες επαναστασεις ηταν αχρηστες, η οτι οι μελλοντικες οι οποιες επισης δεν θα ειναι αναρχικες θα ειναι αχρηστες. Πραγματι, κλινω στην αποψη οτι ο πληρης θριαμβος της αναρχιας θα ερθει απο την εξελιξη, βαθμιαια, παρα απο μια βιαια επανασταση: οταν μια προηγηθεισα επανασταση η διαφορες προηγηθεισες επαναστασεις θα εχουν καταστρεψει τα σημαντικοτερα στρατιωτικα και οικονομικα εμποδια που αντιτασσονται στην πνευματικη αναπτυξη των ανθρωπων, στην αυξανομενη παραγωγη ως τα επιπεδο να καλυπτουν τις αναγκες και επιθυμιες τους και στην εναρμονιση των αντιπαραβαλλομενων συμφεροντων τους.
Εν πασει περιπτωσει, αν λαβουμε υποψη τον λιγοστο αριθμο μας και τις επικρατουσες συμπεριφορες μεσα στις μαζες, και αν δεν επιθυμουμε να συγχεουμε τις επιθυμιες μας με την πραγματικοτητα, θα πρεπει να περιμενουμε οτι η επομενη επανασταση δεν θα ειναι αναρχικη, και συνεπως αυτο που μπαινει πιο πιεστικα, ειναι να σκεφτουμε τι μπορουμε και τι πρεπει να κανουμε σε μια επανασταση στην οποια θα ειμαστε μια σχετικα μικρη και ανεπαρκως οπλισμενη μειοψηφια...."
Οι Αναρχικοι στον παροντα χρονο Ερρικου Μαλατεστα (Ξυπνηστε!, Ιουνιος 1930) http://dwardmac.pitzer.edu/Anarchist_Archives/malatesta/pres.html Θεωρησα οτι επρεπε να μεταφρασω αυτο το αποσπασμα του Μαλατεστα , μετα απο ολα τα σχολια και συζητησεις αναρχικων , υποστηριχτων ειτε της μη βιας ειτε της αντιβιας, καθως και αριστερων που διαβασα εδω και αλλου.
Οχι ως αφορμη για μια επιπλεον αναλυση της λαικης κινητοποιησης που βιωνουμε σε πανευρωπαικο επιπεδο στις πλατειες, αναλυσεις εχουν διατυπωθει επαρκως ενθεν και ενθεν.
Μου εκανε φοβερη εντυπωση η αμηχανια πολλων
