"Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή κόψε τη φωνή σου σώπασε επιτέλους κι αν ο λόγος είναι αργυρός η σιωπή ειναι ... χρυσός.
Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε: "σώπα" . Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή, μου λέγανε : "εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα! "Με φιλούσε το πρώτο αγόρι που ερωτεύτηκα και μου έλεγε : "κοίτα μην πείς τίποτα, σσσσ....σώπα! "Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.........
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα εικοσί μου χρόνια.Ο λόγος του μεγάλου η σιωπή του μικρού.Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,"θα βρείς το μπελά σου, σώπα".Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού, κάνε πως δεν καταλαβαίνεις ,σώπα"Παντρεύτηκα , έκανα παιδιά , η γυναίκά μου ήταν τίμια κι εργατική και ήξερε να σωπαίνει.Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε "Σώπα".Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα....
Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε: "σώπα" . Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή, μου λέγανε : "εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα! "Με φιλούσε το πρώτο αγόρι που ερωτεύτηκα και μου έλεγε : "κοίτα μην πείς τίποτα, σσσσ....σώπα! "Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.........