Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΚΥΠΡΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΥΣ ΣΤΟΝ ΕΔΟΕΑΠ

Καλές μου φίλες και φίλοι, αγαπημένοι μου συνάδελφοι. Κάνω αυτή την μικρή παρέμβαση στον διάλογο αυτό-μιας και με αφορά-να σας πω ότι όλα αυτά που διαδραματίστηκαν τους μόνους που δεν τιμούν, είναι εμάς και τους εαυτούς μας.

Καταλαβαίνω πως είμαστε αγανακτισμένοι, φοβισμένοι, εξαγριωμένοι, βλέποντας την κοινωνία μας, τα πιστεύω μας, τα όσα έχουμε καταφέρει μέχρι σήμερα, να γκρεμίζονται σαν τραπουλόχαρτα. Δείχνουμε να έχουμε χάσει την ελπίδα μας για το μέλλον και την αξιοπρέπειά μας. Είμαι σίγουρος πως κάποιοι στην Τρόικα και στην κυβέρνηση θα χάρηκαν πολύ με αυτά που έγιναν.

Η αλήθεια είναι πως η σφαλιάρα που μου δόθηκε ήταν κατά λάθος (ελπίζω). Αυτό που ένοιωσα περισσότερο όμως ήταν η «σφαλιάρα» στην ψυχή μου.
Ντράπηκα.
Περισσότερο πόνεσε η ψυχή μου παρά το μέρος που έγινε η επέμβαση.
Αυτός ο πόνος περνά με φάρμακα.

Μιας σφαλιάρας για την οποία «πόνεσε» όλος ο κλάδος μας.

Πληγώθηκε η Δημοκρατία.

Όταν με κάποιον διαφωνείς υπάρχει ο υγιής τρόπος της αμφισβήτησης και της νομικού διεξόδου. Ο όχλος και οι αποφάσεις «εν θερμώ» μόνο κακά προμηνύουν και κατασκευάζουν. Εμείς που είμαστε θύματα της βίας, εμείς που παλεύουμε κατά της βίας, εμεί που ζητάμε την τήρηση των νόμων και της δικαιοσύνης, δεν μπορεί να συμπεριφερόμαστε έτσι.

Ολοι μας στο ίδιο χαράκωμα είμαστε. Και ο εχθρός μας απέναντι είναι η Τρόικα και οι νενέκοι της. Δεν είναι ο διπλανός μας. Ο διπλανός μας είναι σύμμαχος και συμπολεμιστής.Μήπως αν μείνουμε χωρίς φάρμακα ή περίθαλψη, θα ρωτήσουν τον άλλον αν είσαι «αριστερός» ή «δεξιός»; Κανένας δεν θα έχει φάρμακα. Κανένας!

Είναι βέβαιο, πως μας διαλύουν σαν κλάδο γιατί έχουμε γίνει πλέον ενοχλητικοί. Γιατί φαίνεται πως

Όλα όσα δεν ξέρεις για το μακελειό στον ΕΔΟΕΑΠ.

Από τον Αυτόπτη Μάρτυρα

Μία ακατάσχετη τάση εμετού με πνίγει από το απόγευμα του Σαββάτου εξαιτίας όσων είδα και άκουσα στη συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ που εξελίχθηκε σε σύναξη αγρίων. Η τάση αυτή δυνάμωσε την επόμενη μέρα όταν διάβασα ανακοινώσεις παρατάξεων της ΕΣΗΕΑ που επιχειρούσαν να αποσιωπήσουν τον κανιβαλισμό και να κάνουν «ταμείο» πάνω στο πτώμα των δημοκρατικών διαδικασιών.

Οι υγιείς δυνάμεις της δημοσιογραφίας που αποστρέφονται το φασισμό, τον τραμπουκισμό και τη χυδαιότητα πρέπει να μάθουν τι έγινε εκεί. Πρέπει να μάθουν πώς σχηματίστηκε η μαύρη κηλίδα στο μέτωπο του κλάδου, όταν τραμπούκοι δε δίστασαν να χυμήξουν ακόμη και σ’ ένα ιερό σύμβολο του κλάδου, το Μανώλη Κυπραίο και να τον τραυματίσουν χτυπώντας τον στο κεφάλι. Ένα κεφάλι γεμάτο με μηχανήματα που τοποθετήθηκαν μέσα του για να αποκαταστήσουν την ακοή και την άρθρωσή του που κατέστρεψε η φονική κροτίδα των δυνάμεων ασφαλείας όταν εκτοξεύτηκε πάνω του και έσκασε μέσα μας. Ο τραυματισμός του Κυπραίου που είχε τη δύναμη ψυχής να θέσει σε πραγματικό κίνδυνο την υγεία του για να προστατεύσει μία γυναίκα από ένα άνανδρο πλήθος κάφρων, είναι ανήθικο να περιγράφεται ως «παράπλευρη απώλεια» μίας παραταξιακής μάχης («…Δυστυχώς τραυματίστηκε, ευτυχώς ελαφρά…», αναφέρεται σε παραταξιακή ανακοίνωση ).

Λοιπόν, δυστυχώς, το περασμένο Σάββατο δεν τραυματίστηκε, αλλά δολοφονήθηκε το ηθικό μας ανάστημα. Και μόνο που το ξαναφέρνω στο μυαλό μου για να μπορέσω να το περιγράψω, ο εμετός μού ανεβαίνει στο λαιμό: Κάποιος –είπαν ότι ήταν συνδικαλιστής της ΕΣΗΕΑ- όρμησε στο πάνελ μαζί με μία ομάδα αγρίων και γρονθοκόπησε στο στομάχι την πρόεδρο του ΕΔΟΕΑΠ εκδηλώνοντας εμπράκτως τη διαφωνία του μαζί της.


Πώς μεγάλωσε έτσι το Φίδι στο χώρο του Τύπου; Πότε ενηλικιώθηκε, πότε πρόλαβε να πηδήξει από τα τηλεοπτικά παράθυρα των Κασιδιάρηδων και να προσγειωθεί σε αίθουσα συνέλευσης των δημοσιογράφων, όπου βρέθηκε να βιντεοσκοπεί με τα κινητά μία χτυπημένη γυναίκα, αλαλάζοντας την ώρα που έκανε αιμόπτυση, «καλά να πάθεις»;

Αυτό που συνέβη το περασμένο Σάββατο ήταν ήττα της ηθικής και συντριβή της λογικής.

Η Τράπεζα της Ελλάδος λήστεψε τα αποθεματικά του ΕΔΟΕΑΠ. Η ληστεία μέσω PSI πραγματοποιήθηκε σε βάρος των αποθεματικών του συνόλου των ασφαλιστικών φορέων και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου που βρέθηκαν στα δίχτυα της Τράπεζας προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων για την οικονομική κατάρρευση των Ταμείων, των Πανεπιστημίων, των Νοσοκομείων κλπ. Όμως μόνο στο χώρο του Τύπου εκδηλώθηκε η στρέβλωση να επικεντρώνονται συνδικαλιστικές αντιδράσεις όχι εναντίον του ληστή (της Τράπεζας), αλλά εναντίον του θύματός του, (του ΕΔΟΕΑΠ). Μόνο στη συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ συνδικαλιστές διαφορετικών παρατάξεων, οι οποίοι κατά τα άλλα δεν ανταλλάσσουν μεταξύ τους ούτε καλημέρα, εμφανίστηκαν με «copy paste» κοινή επιχειρηματολογία που αναπαρήγαγε την ανακοίνωση της Τράπεζας της Ελλάδος. Ήταν η φυσική συνέχεια του κλίματος που επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί και πριν από το κούρεμα από διάφορα «παπαγαλάκια, τα οποία λοιδορούσαν τα δημοσιογραφικά Ταμεία (ΕΤΑΠ ΜΜΕ και ΕΔΟΕΑΠ) προσδίδοντας διαστάσεις περίπου «εθνικής προδοσίας» στις αρνήσεις των διοικήσεών τους να συμμετάσχουν οικειοθελώς στην αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους της χώρας, δηλαδή στο κούρεμα.

Η πιάτσα είναι μικρή και οι δημοσιογράφοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Ανέβηκε στο βήμα ιατρικός συντάκτης να ζητήσει εξηγήσεις γιατί ο ΕΔΟΕΑΠ δεν πληρώνει