Υπέπεσε στην αντίληψή μου σήμερα 2/7/2012 ότι σε blogs του ακροδεξιού χώρου, ορισμένοι επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν το ντοκιμαντέρ μου σχετικά με τη Ζιμπάμπουε με τίτλο "
Ο Τελευταίος Λευκός", με σκοπό να προωθήσουν τα μισανθρωπικά, ρατσιστικά τους πιστεύω, στην "εγχώρια αγορά".
Οι μισάνθρωποι, ρατσιστές και παρωπιδοφόροι οπαδοί του φασισμού, που ονειρεύονται μια κοινωνία "αρείων" και σκλάβων, επικαλούνται επιλεκτικά, ορισμένα σημεία του ντοκιμαντέρ για να ενισχύσουν τις νοσηρές θέσεις τους. Και ως γνωστόν η μισή αλήθεια είναι χειρότερη από το ψέμα.
Παραβλέπεται με τέχνη όλος ο αντίλογος, το πολιτικό πλαίσιο και η ιστορία της χώρας και ειδικότερα το γεγονός, ότι οι λευκοί αποικιοκράτες απομύζησαν στο έπακρο την Ζιμπάμπουε και μια χούφτα λευκών κατείχαν τα καλύτερα κομμάτια γης. «Θα πρέπει να φερόμαστε στους ιθαγενείς όπως σε ένα παιδί και να τους αρνιόμαστε κάθε δικαίωμα ή προνόμιο. Πρέπει να δημιουργήσουμε ένα σύστημα δεσποτισμού στις σχέσεις μας με τους βαρβάρους της Νότιας Αφρικής» είχε πει ο ιδρυτής της χώρας και μεγιστάνας διαμαντιών Cecil John Rhodes, που την βάφτισε Ροδεσία από το όνομά του.
Παραβλέπεται τελείως ότι χρειάστηκε περίπου ένας αιώνας για να σπάσουν τα δεσμά της αποικιοκρατίας. Ακόμα και λίγο πριν την πτώση του το 1980 ο τότε πρωθυπουργός της Ροδεσίας Ίαν Σμιθ συνήθιζε να λέει: «Έχουμε τον απόλυτο έλεγχο της Ροδεσίας σήμερα. Εμείς οι Ευρωπαίοι είμαστε παντοδύναμοι. Έχουμε την εξουσία στα χέρια μας και μπορούμε λίγο – πολύ να κάνουμε ό,τι θέλουμε.»
Και φυσικά παραβλέπεται η κεντρική ιδέα της ταινίας: Ότι ο ρατσισμός είναι μια αρρώστια που δεν έχει χρώμα και έθνος.
Ωστόσο τα παραπάνω είναι ψιλά γράμματα για τους φανατικούς εκφραστές του μίσους που απλώς
Ο Michael Moore,
ο άνθρωπος που μας έχει κάνει να δούμε με διαφορετικό μάτι πολλά πράγματα που
μας αφορούν άμεσα, επιστρέφει με ένα ντοκιμαντέρ που θα ταράξει τα λιμνάζοντα
νερά του καπιταλισμού αυτή τη φορά. Με αφορμή την παγκόσμια «κρίση» δημιουργεί
το πιο ανατρεπτικό ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε ποτέ, το Capitalism: A love story.
