Η τέχνη της προπαγάνδας βασίζεται σε μια βασική τεχνική: να βρει το δρόμο της καρδιάς των μεγάλων μαζών…
Όλα τα μέσα είναι νόμιμα, από τους κρυφούς εκβιασμούς ως τις πραγματικές απάτες. Αυτό που απαιτείται είναι να ξέρουμε να υπολογίζουμε με ακρίβεια τις ανθρώπινες αδυναμίες…
Μπορεί ο λαός να είναι διεφθαρμένος ως τις πιο μύχιες πτυχές της ψυχής του, αλλά δεν είναι ποτέ ενσυνείδητα κακός. Είναι λοιπόν πολύ πιο εύκολο να τον παρασύρουμε σ’ ένα μεγάλο παρά σ’ ένα μικρό ψέμα, κι αυτό γιατί σκέφτεται απλά. Και η μάζα συχνά ψεύδεται σε μικροπράγματα, μα θα ντρεπόταν να ψεύδεται σε μεγάλα. Αν το ψέμα είναι υπερβολικό, δε θα περάσει ούτε καν από το νου της πως θα μπορούσε να επινοηθεί μια τόσο μεγάλη παραποίηση της αλήθειας…
Η μεγάλη μάζα έχει μικρή νοημοσύνη και μνήμη αδύνατη. Για να είναι μια προπαγάνδα αποτελεσματική πρέπει να βασίζεται σ’ ελάχιστα σημεία που να τα προβάλλει αδιάκοπα, ωσότου να εντυπωθούν στην απλοϊκή συνείδηση που θα τα επαναλαμβάνει με τη σειρά της…
Πρέπει να βομβαρδίζουμε αδιάκοπα τον εχθρό με ψέματα και κατηγορίες, ωσότου να δημιουργηθεί κατάσταση ομαδικού παροξυσμού: σ’ αυτό το σημείο, ο λαός, για να ξαναβρεί την ηρεμία του, είναι διατεθειμένος να θυσιάσει το θύμα που διαλέξαμε…»
(Άντολφ Χίτλερ, Ο Αγών μου)
Σε αυτό το δρόμο έχουμε βρεθεί πάλι. Μπορεί τώρα να μην έχουμε τον Αδόλφο, αλλά έχουμε να αντιμετωπίσουμε έναν άλλο αδίστακτο. Τον καπιταλισμό και την προπαγάνδα του. Που θεωρητικά κινητέ στο ίδιο μήκος κλήματος με την προπαγάνδα του Χίτλερ, όπως και όλες οι προπαγάνδες που έχουν στηθεί κατά καιρούς για να πλανέψουν τον λαό. Έχοντας μοναδική επιδίωξη να προετοιμάσουν και έπειτα να πείσουν το λαό ότι αυτό που τους δείχνουν είναι ο ένας και ιδανικός μονόδρομος.
Όταν τόσα χρόνια δεν κάνουμε τίποτα απολύτως για την πνευματική μας εξέλιξη και μας ενδιαφέρει μόνο η οικονομική μας ανάπτυξη και η ευημερία, τότε κάποιος θα βρεθεί να εκμεταλλευτεί αυτή μας την αδυναμία.
Όταν ο καπιταλισμός μας βομβαρδίζει με την αξία του πλούτου και της καλής ζωής και εμείς σαν ηλίθιοι το χάβουμε και πιστεύουμε στην αναγκαιότητά τους, τότε άλλες αξίες παραμερίζονται και φθίνουν.
Υπάρχουν πολλοί γονείς που μεγάλωσαν έτσι τα παιδιά τους.






