Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΦΥΛΑΞΕΙ ΤΟΥΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΙΚΟΛΟΠΟΔΙΕΣ?

Προσοχή λοιπόν. Η ώρα της κρίσης έφτασε. Στη πλατεία οργανώνεται η αναγκαία περιφρούρηση από κάθε πιθανό κίνδυνο, αλλά την ουσία του κινήματος ποιος θα την περιφρουρήσει?

Ο λαός που συγκεντρώθηκε τόσες μέρες εκτός από την αγανάκτηση για τη κυβέρνηση και τις επιλογές της, εκτός από την αγανάκτιση για την αντιπολίτευση και την απραξία της, ήρθε με την ελπίδα και την διάθεση να συμπαρασταθεί σε κάτι νέο, πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα.

Ηρθε με ένα στόχο μέσα από το αφηρημένο και αυθόρμητο να βγει κάτι ουσιώδες και ικανό να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα.

Τα ΜΜΕ, παλιές πουτάνες στο κουρμπέτι, προώθησαν από την αρχή την ιδέα του γραφικού, του φολκλόρ. Με τη συνήθη ξεδιαντροπιά τους οι πεπειραμένοι και επαγγελματίες της διαφθοράς σε κάθε χώρο, ήταν εύκολο να βρουν σε ποιο σημείο ακριβώς θα χτυπήσουν την όλη προσπάθεια. Δεν είναι καθόλου τυχαία η επιμονή στο πανηγυρτζίδικο στο χαβαλετζίδικο.



Αλλωσε όπως έχει πει κάποιος "η ιδιαίτερη ικανότητα που έχει κάποιο κατώτερο πνεύμα είναι να αναγνωρίζει τα αδύναμα σημεία του ανώτερου" αλλιώς πως θα μπορούσε να το χτυπήσει. Είναι αδύνατον το βρώμικο να λάμψει πάνω από το καθαρό εκτός κι αν το καθαρό έχει μερικούς λεκέδες (και πάντα υπάρχουν αυτοί οι λεκέδες) που θα πατήσει επάνω για να κατεβάσει το ωραίο στο δικό του άσχημο.

Πατήστε λοιπόν προσεκτικά γιατί πατάτε στα όνειρα του κόσμου. Και ο έλληνας πλέον έχει ελάχιστα περιθώρια για συγνώμες και μετάνοιες. Ειλικρινά δεν ξέρω ποιος θα φυλάξει αυτά τα παιδιά από τις τρικλοποδιές και εμείς όλοι που ακολουθούμε κοντά τόσες μέρες αν έχουμε δημιουργήσει τη δική μας προσωπική "περιφρούρηση" των στόχων μας.

Σύντομα θα μπουν στη δοκιμή πολλά. Το ακομάτιστο είναι μια κοινή επιθυμία μέχρι ποιο σημείο όμως θα μπορεί να επιβιώσει? Το θα δημιουργήσουμε τους στόχους πάνω στους οποίους θα κινηθούμε προυποθέτει πως έχουμε κάποια ιδέα ουσιαστική και θα την εκφράσουμε άμεσα και με τρόπο πολύ συγκεκριμένο.

Η "αγορά" επιβάλλεται να μην χρονοτριβεί άλλο και να δώσει άμεσες προτάσεις στο τι θα γίνει στη συνέχεια. Το κίνημα των αγανακτισμένων είμαστε όλοι εμείς που βιώνουμε τη καχυποψία, την απογοήτευση, την εγκατάλειψη από όλα όσα γνωρίζαμε, όλα όσα θεωρούσαμε σίγουρα. Ολες οι ιδέες μας, οι αντιλήψεις μας, οι νοοτροπίες μας παίζονται στα ζάρια αυτή τη στιγμή.

Και εύχομαι να υπάρξουν χέρια ικανά να τις αρπάξουν και να τους δώσουν σχήμα. Το εύχομαι.

http://vasiliskos2.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου