ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ALTER

Eίναι ενα κείμενο με τα αρχικά μας σε κάθε παράγραφο του κειμένου του κάθε ενός απο εμάς....

"Από την υποδοχή των εργαζομένων αισθάνθηκα σαν να είχα πάει σε σπίτι φίλων.Όλοι πολύ φιλικοί και άμεσοι, με διάθεση να μιλήσουν, όχι μόνο για το δικό τους πρόβλημα αλλά και για όλα εκείνα που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία. Με συγκίνησε ιδιαιτέρως η παρότρυνση τους να στείλουμε τις προμήθειες που ειχαμε συγκεντρώσει στους εργάτες του εργοστασίου ΛΟΥΚΙΣΣΑΣ ΑΒΕΕ οι οποίοι βρίσκονται εδώ και ένα χρόνο απλήρωτοι."
Ε.Σ.

Αν και μου ήταν αδύνατο να έρθω, μετάνοιωσα που δεν έκανα το αδύνατον δυνατόν...
Γ.Μ.

Το τελος του φοβου (η της βαρεμαρας)
Δεν πρέπει να φοβόμαστε η να βαριόμαστε να παίρνουμε μέρος σε δράσεις.
Όσες φόρες καταφεραμε να κάναμε μια συντονισμένη δράση, πχ σαν την χθεσινή στην ΛΟΥΚΙΣΣΑ ΑΒΕΕ, και στο ΑΛΤΕΡ, (μοίρασμα τροφίμων και συμπαράσταση στους απεργούς) η εμπειρία πιστέψτεμε ειναι μοναδική. Από το να κάθεσαι στο σπίτι φάτσα στην οθόνη σου, είναι πολύ καλύτερα να είσαι γύρω από μια φωτιά , και να συζητάς με άνθρωπους που αγωνίζονται να κρατήσουν ζωντανή