Μετάβαση στα κέρδη --ψηφιακά

Της Ματίνας Παπαχριστούδη - HOT DOC

«Τα οφέλη της ψηφιακής τηλεόρασης είναι τεράστια, άριστος ήχος, καλύτερη εικόνα στην τηλεοπτική οθόνη». Αυτό διαφημιστικό σλόγκαν, άρχισε να μεταδίδεται σταδιακά την τελευταία 10ετία, όσο πλησιάζουμε προς την τελική ψηφιακή μετάβαση της τηλεόρασης θα το ακούμε μονότονα. Μέχρι να γίνει η άποψη μας. Σε αυτό το μοτίβο εξάλλου στηρίζεται η παγκόσμια καμπάνια της ψηφιοποίησης του τηλεοπτικού σήματος που για τις περισσότερες χώρες της δύσης είτε ολοκληρώθηκε είτε βαίνει προς ολοκλήρωση. Είναι όμως έτσι;

Το παρελθόν της τηλεοπτικής μετάβασης σε παγκόσμιο επίπεδο και κυρίως το μέλλον δείχνει πως όλα είναι καθαρά θέμα οικονομίας, και κερδών για τις παγκόσμιες εταιρίες τεχνολογίας και τις τηλεπικοινωνίες.

Στη χώρα μας τις επόμενες μέρες, στις 20 Ιουλίου, στις 3.00 τα ξημερώματα, σβήνει το αναλογικό σήμα των ιδιωτικών καναλιών πανελλαδικής και περιφερειακής εμβέλειας. Στις 17 Αυγούστου θα ακολουθήσει το σβήσιμο των κρατικών καναλιών της ΕΡΤ. Από τον Υμηττό η τηλεόραση θα εκπέμπει μόνο ψηφιακά, η πρόσβαση στην αναλογική λήψη της Τν θα παρέχεται μόνο από το κέντρο εκπομπής στην Πάρνηθα. Πρακτικά για το τηλεοπτικό κοινό, περίπου 1.050.000 νοικοκυριά στην Αττική, ένα κοινό εν δυνάμει 3 εκατομμυρίων πολιτών, που είτε λαμβάνουν σήμα μόνο από τον Υμηττό (περίπου 150 χιλιάδες) είτε έχουν στραμμένες τις κεραίες τους στον Υμηττό (περίπου 700.000 νοικοκυριά), για να συνεχίσουν να βλέπουν τηλεόραση πρέπει ή να αγοράσουν ψηφιακό αποκωδικοποιητή ή να διαθέτουν-αγοράσουν τηλεοπτική συσκευή νέας τεχνολογίας. Εννοείται πως κάθε συσκευή σε κάθε σπίτι θέλει τον δικό της ξεχωριστό αποκωδικοποιητή. Εναλλακτικά, όποιος δεν έχει ή δεν θέλει ψηφιακή τηλεόραση θα πρέπει να στρέψει την κεραία του προς την Πάρνηθα.

Γελοίο, τουλάχιστον, επιχείρημα απ' όσους το υποστηρίζουν. Φανταζόμαστε πως σε μια πολυκατοικία με δεκάδες διαμερίσματα η συνεννόηση για μετακίνηση της κεραίας θα προκαλέσει χαριτωμένες συρράξεις. Έτσι, μετά τις 20 Ιουλίου οι κάτοικοι της Αττικής θα πρέπει να πληρώσουν ένα ξαφνικό «χαράτσι» για την ιδιωτική τηλεόραση. Από 20 ευρώ, όσο κοστίζει ο φθηνότερος αποκωδικοποιητής στην αγορά, έως και άγνωστο ποσό, εάν θέλουν να αλλάξουν τηλεοπτική συσκευή.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε η Digea στη δημοσιότητα, υπολογίζεται πως θα αγοραστούν τρία εκατομμύρια τηλεοπτικές συσκευές! Αυτός ακριβώς ο αριθμός, 3 εκατομμύρια τηλεοπτικές συσκευές, καταγράφηκε κατά την ψηφιακή μετάβαση στην Πάτρα. Και η Αττική είναι πολύ μεγαλύτερη από την Πάτρα.

Αλλάζει η Τν, αλλάξουν οι έννοιες, η διαπλοκή μένει

Τη μετάβαση στην επίγεια ψηφιακή τηλεόραση υλοποιούν στη χώρα μας, σύμφωνα με τις τελευταίες αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο επί κυβέρνησης ΝΔ (Θόδωρος Ρουσόπουλος) και κυβέρνησης Παπανδρέου, οι «πάροχοι δικτύου». Στην περίπτωση μας η Digea., στην οποία συνασπίστηκαν από το 2008 και μετά οι μεγάλοι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Mega, ΑΝΤ1, Star, Alpha, ΣΚΑΙ, Alter και Τν Μακεδονία με ισόποσα ποσοστά μετοχών, η ΕΡΤ που εκ του νόμου διαθέτει άδεια παρόχου δικτύου, και μικρότεροι πάροχοι δικτύου που μπορούν να δραστηριοποιηθούν με μια απλή άδεια -μόλις 200 ευρώ στοιχίζει- από την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών.

Μέχρι στιγμής ο μόνος πάροχος δικτύου για τα περιφερειακά κανάλια εκτός Αττικής είναι η Digital Union. Με τον γνωστό ελληνικό χαοτικό και διαπλεκόμενο τρόπο στη χώρα μας, σε αντίθεση με όλες τις άλλες χώρες της Ευρώπης, η ψηφιακή μετάβαση στηρίχθηκε σε ένα πλαίσιο κανόνων και όρων που τοποθετήθηκε με κοινή συμφωνία ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών και της τότε κυβέρνησης της ΝΔ επί υπουργίας στο Επικρατείας του Θοδωρή Ρουσόπουλου, στο αμαρτωλό διαπλεκόμενο καθεστώς της ιδιωτικής Τν. Οι σταθμοί, χωρίς να έχουν λάβει ποτέ τους άδεια λειτουργίας, θα εξέπεμπαν ψηφιακό σήμα σε 23 σημεία της χώρας, σε συγκεκριμένες συχνότητες που καθόριζε η υπουργική απόφαση 21161/2008.

Από τότε μέχρι και το 2012, η τηλεοπτική αγορά καθόρισε και το ψηφιακό παιχνίδι. Για το μέλλον της τηλεόρασης. Κατά επιταγή της Ευρωπαϊκής ένωσης, στις αρχές του 2012, ψηφίζεται ο νόμος 4070/2012 για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες. Καμία σχέση με τη λειτουργία των τηλεοπτικών σταθμών. Κι όμως. Ο άγνωστος σχετικά αυτός νόμος από το υπουργείο Μεταφορών καθορίζει τις βάσεις της ψηφιακής τηλεόρασης για τα επόμενα 20 χρόνια.

Ο όρος τηλεοπτικό κανάλι πρακτικά δεν υφίσταται. Με απλά λόγια, οι σταθμοί που εκπέμπουν πρόγραμμα -«περιεχόμενο», σύμφωνα με τη νέα θεσμική ορολογία- θα πρέπει να διαθέτουν χωρητικότητα στα UHF δηλαδή τις παλιές μας γνωστές συχνότητες. Μόνο που στην ψηφιακή τηλεόραση σε μια συχνότητα «χωράνε» πλέον 4 τηλεοπτικά προγράμματα πανελλαδικής εμβέλειας και 6 προγράμματα περιφερειακής εμβέλειας. Οι ψηφιακές συχνότητες, ως «σπάνιος πόρος», θα δημοπρατηθούν ή θα παραχωρηθούν για κάθε είδους υπηρεσίες. Τηλεοπτικές στους παρόχους δικτύου, ευρυζωνικές στους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους, ραδιοφωνικές στους σταθμούς. Και τα γνωστά μας «κανάλια» απλώς θα υποχρεούνται να διαθέτουν άδεια «περιεχομένου», με βάση συγκεκριμένα κριτήρια, από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και να νοικιάζουν χωρητικότητα στις ψηφιακές συχνότητες που θα έχουν αγοράσει από το κράτος οι πάροχοι δικτύου.

Μαγικό; Με αυτό τον τρόπο καταργήθηκε η παραδοσιακή υποχρέωση των σταθμών να διαθέτουν τηλεοπτικές άδειες και η διαπλοκή αναβαθμίστηκε σε επίπεδο πολυμετοχικών οργανισμών. Γιατί στη Digea, που λειτουργεί ήδη ως κυρίαρχη στη νέα ψηφιακή αγορά της Τν, συνυπάρχουν ως μέτοχοι τα παραδοσιακά κλασικά μας κανάλια. Των συμφερόντων των παραδοσιακών εκδοτικών οργανισμών. Δηλαδή

Κρίση στα ΜΜΕ: Η περίπτωση ALTER

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η παρουσίαση της Αντιγόνης Ευστρατόγλου στην ημερίδα για την κρίση στα ΜΜΕ που έγινε στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου. Δείχνει ανάγλυφα το πρόβλημα της άναρχης και στρεβλής ανάπτυξης των ΜΜΕ στην Ελλάδα μέσω της περίπτωσης Alter.

Η περίπτωση Alter

View more presentations from smyrnaios

1.Η περίπτωση του ALTER είναι πολύ σημαντική όχι μόνο επειδή αφορά πλέον πάρα πολλούς εργαζόμενους, αλλά και επειδή μας επιτρέπει να δούμε σε τι πλαίσιο αναπτύχθηκε η εγχώρια επιχειρηματικότητα στο χώρο των μέσων στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών.

Το ερώτημα που θα μας απασχολήσει είναι αν η κατάρρευση του ALTER ήταν απρόσμενη ή αν θα μπορούσε και θα όφειλε να είχε προβλεφθεί.

2.Θέλω πρώτα απ’ όλα να σας πω ότι αναζητώντας στοιχεία για τη μελέτη αυτή ήρθα αντιμέτωπη με κάποια προβλήματα.

Καταρχάς σε ότι αφορά στο ιδιοκτησιακό καθεστώς. Ενώ είναι κάτι σαν κοινό μυστικό ότι τα μεγάλα ελληνικά μέσα ανήκουν σε ελάχιστες οικογένειες, είναι πολύ δύσκολο, λόγω του τρόπου με τον οποίο δομούνται οι μετοχικές τους συνθέσεις- μέσω εταιριών συμμετοχών κλπ., να εντοπίσει κανείς ποιος έχει τι.
Η υψηλή συγκέντρωση δε σημαίνει ότι όλοι είναι μεταξύ τους ανταγωνιστές. Οι ίδιοι επιχειρηματίες που ανταγωνίζονται σε μία αγορά μπορεί να έχουν κοινά συμφέροντα σε άλλη. Αυτό, στη θεωρία λέγεται Monopoly των μέσων, και είναι ένας από τους λόγους για τον οποίο τα ΜΜΕ σπάνια μιλούν για άλλα ΜΜΕ.
Τέλος, και όταν βγαίνει κανείς στο πεδίο αναζητώντας πρωτογενείς πηγές, και αυτό με απασχολεί περισσότερο εδώ, αντιμετωπίζει μία πάγια αντίληψη ότι στο συγκεκριμένο κλάδο κάπως έτσι γίνονταν γενικά τα πράγματα.
Υπό τις συνθήκες αυτές, αν και έχω υποβάλλει τα στοιχεία μου σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διασταύρωση, βασικά ερωτήματα θα θέσω. Ελπίζω εύλογα.. Τα συμπεράσματα θα είναι δικά σας.

Καταρχάς, η θέση μου είναι ότι το ALTER δεν είναι μία επιχείρηση που λειτουργούσε ανεξάρτητα. Στο ALTER συναντήθηκαν στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας τα συμφέροντα δύο πολύ δραστήριων Ομίλων και σαν κομμάτι της δραστηριότητας αυτής θα το εξετάσουμε. Ας τους δούμε.

3.Δε θα σταθώ στη δραστηριότητα των αδελφών Κουρή (Γιώργου και Μάκη) ως τα μέσα του ’90, γιατί τη θεωρώ λίγο ή πολύ γνωστή.

Μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’90 η ανάπτυξη του Ομίλου περνάει στα χέρια των δύο γιών τους οι οποίοι στρέφονται από τη ..σκληρή πολιτική σε μέσα ψυχαγωγικού κυρίως περιεχομένου.

Την ίδια περίοδο η οικογένεια Γιαννίκου ιδρύει την εκδοτική Modern Times, όπως και τη δισκογραφική Legend- που αποτελούν μέχρι και σήμερα το κέντρο της δραστηριότητάς της.

Το 2001 είναι χρονιά σταθμός για την ανάπτυξη των δύο Ομίλων καθώς η Modern Times μπαίνει στο ALTER και ο Κώστας Γιαννίκος αναλαμβάνει διευθύνων σύμβουλος. Σύντομα αποκτά τον αποκλειστικό έλεγχο της Ελληνικής Θεαμάτων που βρίσκεται σύντομα στην κορυφή του θεατρικού κλάδου.

Πολύ σημαντική χρονιά είναι το 2007 οπότε ο Ανδρέας Κουρής (του Γιώργου) συστήνει μαζί με τους αδελφούς Χατζηνικολάου τον Όμιλο Real, που επίσης θεωρώ ότι δε χρειάζεται συστάσεις.

Την ίδια χρόνια η Legend απορροφά την MBI και την ιστορική Lyra ενώ παράλληλα ο Όμιλος αποκτά τον έλεγχο της εκδοτικής Bestend, που εκδίδει τον Κόσμο του Επενδυτή και μία σειρά περιοδικών- με τα αντίστοιχα ραδιόφωνα. Έχοντας μελετήσει την ανάπτυξη του ρεπερτορίου των δισκογραφικών, θεωρώ ότι στο σημείο αυτό η συνέργεια είναι προφανής.

Πάντως, δεν είχαν όλες οι επιχειρήσεις την ίδια τύχη από πλευράς εσόδων. Ας δούμε ποιες ξεχώρισαν.

4.Με βάση τα τελευταία στοιχεία, η Modern Times είναι ο 2η στις εκδόσεις. Η ΕΛΛ.ΘΕΑ, πρώτη στο θέατρο. Η Εταιρία Γενικών Εκδόσεων έφτασε το 2008 να συγκεντρώσει το 1/3 της συνολικής δισκογραφικής παραγωγής, τη στιγμή που οι 4 μεγάλες μαζί δεν ξεπερνούσαν το 1/6. Τέλος, ο Κόσμος του Επενδυτή ήταν η πρώτη σε κυκλοφορία εφημερίδα, μεταξύ των εβδομαδιαίων, και μάλιστα με διαφορά.

Πολύ καλά τα πάνε πάντα τα μέσα του Ομίλου Real και (σχετικά καλά) ο Love FM.

Τι κοινό έχουν άραγε αυτά τα μέσα;

5.Ας δούμε έναν πίνακα που έχει ενδιαφέρον και απ’ όσο ξέρω δεν έχει ξανασυζητηθεί. Πρόκειται για τα 400 πρώτα προϊόντα σε διαφημιστική δαπάνη για το 2008, σύμφωνα με τα στοιχεία της Media Services- τα πιο πρόσφατα που υπάρχουν διαθέσιμα.

Στις πρώτες θέσεις της λίστας, κάτω από τον ΟΠΑΠ, τα αυτοκίνητα και τα ξενοδοχεία- πελάτες δηλαδή που μαζί με την κινητή τηλεφωνία και τις τράπεζες παραδοσιακά προηγούνται σε δαπάνη, βρίσκουμε τη Modern Times, με περίπου 12.500.000 ευρώ. Στη θέση 80, κάτω από την Εθνική Τράπεζα, είναι η Lyra και πιο κάτω ο Κόσμος του Επενδυτή και η Legend. ..

Το ερώτημα είναι:

ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ...!!!

Όταν το πλοίο βουλιάζει, οι πρώτοι που φεύγουν είναι τα ποντίκια...

Φημολογείται ότι κάποιοι τηλεαστέρες του σταθμού διαπραγματεύονται με άλλα μέσα





Ο κύριος Αυτιάς με τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ...











Ο κύριος Παυλόπουλος με τον τηλεοπτικό σταθμό EXTRA...











Η κυρία Νικολούλη επίσης με τον τηλεοπτικό σταθμό του ΣΚΑΙ...

ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΗ ΘΑ ΣΕ ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ;

Καλώς ή κακώς, η Ελλάδα αλλάζει κι αν κάτι μένει από τη φρικτή για όλους εμπειρία της οικονομικής κρίσης, της τρόικα, του ΔΝΤ και των μνημονίων, είναι αυτό:

Τα κόλπα του παρελθόντος δεν περνάνε πια. Πόσο ακόμη μπορεί να ανέχονται τα τερτίπια σου, Γιώργο Κουρή;

Ως πότε θα σου δίνουν δάνεια για να κάνεις συγκεκριμένες δουλειές και εσύ θα τα βάζεις στην τσέπη;

Θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν στο κοντινό μέλλον οι «προστάτες» σου; Πόσο θα αργήσουν να καταλάβουν ότι θέλεις να βγάλεις κέρδος πουλώντας τους χρέη;