Για ποιά επανάσταση μιλάμε.

Στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε,πολλοί είναι αυτοί που αναζητούν λύσεις μέσα στην γενική αβεβαιότητα,τα καθημερινά μας προβλήματα που κάποτε ίσως ήταν πιό εύκολο να τα διαχειριστούμε,αλλά ταυτόχρονα επιθυμούν και στοχεύουν σε μιά ουσιαστική και ριζική αλλαγή συνολικά της κοινωνίας.Βλέποντας το αδιέξοδο συνολικά στο φάσμα της ζωής του μέσα στις κοινωνικές διεργασίες,στο οποίο έχει περιέλθει το ίδιο το άτομο και η κοινωνία μας που είναι απόρροια της ανοχής μιας εγκληματικής πολιτικής διακυβέρνησης του τόπου,σάν φυσικό επακόλουθο αγανακτεί και αντιδρά,όπως αυτό νομίζει ενάντια σ’αυτό που είναι προφανές.

Το Κράτος ώς εχθρός του πολίτη-ανθρώπου.

Στην συνεχιζόμενη υποκρισία του κρατικού μηχανισμού,που δέν αποδεικνύει μόνο την ανευθυνότητα των διαχειριστών της εξουσίας,αλλά ταυτόχρονα αναδεικνύει και την πραγματική του μορφή δηλαδή την συνομωτική δομική του που στοχεύει συγκεκριμένα στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της κυρίαρχης ελίτ και το πετυχαίνει αυτό γνωρίζοντας την αδυναμία των κατώτερων τάξεων να αντιπαρατεθούν συλλογικά και ουσιαστικά σε κάθε ζήτημα δημοσίου συμφέροντος.

Ο μηχανισμός του διεφθαρμένου κράτους ενήργησε έξυπνα όλα αυτά τα χρόνια,καθώς στηρίχθηκε κυρίως σε 4 πυλώνες για την φαινομενική του διαιώνιση:

*O πρώτος πυλώνας ήταν η “θεοποίηση”της έννοιας του κράτους όπως αυτή ορίστηκε στις συνθήκες της μεταπολιτευτικής Ελλάδας.
(βλ.Καραμανλής/Παπανδρέου)

*Ο δεύτερος πυλώνας ήταν η εδραίωση του δικομματισμού ώς ισόρροπες δυνάμεις στην οξύμωρη και προβληματική ανάπτυξη της Ελλάδας.
(βλ.δάνεια εξωτερικού/αποβιομηχάνιση,85% ποσοστό δικομματισμού)

*Ο τρίτος πυλώνας ήταν η ανοχή και η συμμετοχή του κόσμου στην εξαπάτηση του διεφθαρμένου συστήματος.
(βλ.ρουσφέτια,επιδοτήσεις,κομματικούς στρατούς,λαμογιές,αλισβερίσια κ.α.)

*O τέταρτος πυλώνας ήταν η απουσία της Αριστεράς λόγω του συμβιβασμού με το σύστημα ή εξ ‘αιτίας παρωχημένων και δογματικών αντιλήψεων.
(βλ.Συνασπισμός,ΚΚΕ,καθοδηγούμενες απεργίες,προδοτικές ηγεσίες,συνδικαληστές κ.α.)

Πάνω στις αιτίες και τα γεγονότα που οδήγησαν μιά χώρα,μιά κοινωνία και χιλιάδες για να μην πω εκατομμύρια ανθρώπους στην απόγνωση και την εξαθλίωση,έχουν γίνει άπειρες συζητήσεις,αναλύσεις επί των αναλύσεων,εκπομπές,ντοκιμαντέρ,έχουν αποκαλυφθεί τρανταχτά σκάνδαλα και γενικώς έχει αποκαλυφθεί σχεδόν όλη η σαπίλα και η διαφθορά της νεοελληνικής πραγματικότητας,που δυστυχώς δεν αφορά μόνον τους καθ’ύλην αρμόδιους,αλλά και τους υπόλοιπους που νίπτουν τας χείρας των.

Πλέον είναι άνευ σημασίας να επαναλαμβάνουμε το απολύτως προφανές.Ότι για όλα τα δεινά μας,οι πραγματικοί φταίχτες πάνω απ’όλα είναι οι διαχειριστές της εξουσίας και συνυπεύθυνοι η μεγάλη πλειοψηφία που τους αβαντάριζε τόσα χρόνια.Πάει αυτό. Άν μείνουμε κι άλλο θα δεινοπαθήσουμε περισσότερο και είναι σίγουρο πως κάποια στιγμή σαν λαός και κοινωνία, σαν άνθρωποι θα παραδώσουμε σώμα και πνεύμα με δυσάρεστες συνέπειες για το μέλλον μας και των παιδιών μας.

Τέρμα οι αναλύσεις!

Να πάμε παρακάτω,να απαιτήσουμε,να αγωνιστούμε,να διεκδικήσουμε.Πώς;Ούτε με χάρες,ούτε με παρακάλια.Έγραφα σε ένα προηγούμενο άρθρο(εδώ)για την ανάγκη να παρακάμψουμε την εγκληματική αδιαφορία και την οδυνηρή όπως αποδεικνύεται αποχαύνωση της πλειοψηφίας του κόσμου και να πορευτούμε δραστικά πλέον όσοι αποφασίσουμε προς την δίκαιη επικράτησή μας ενάντια κατα πρώτον στον διαχρονικό κίνδυνο και εχθρό που ονομάζεται αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία,και κατα δεύτερον ενάντια στον ανερχόμενο φασισμό που βρίσκει έδαφος ολοένα και περισσότερο στην άγνοια των ανθρώπων,και λειτουργεί ώς ένα ακόμη ανάχωμα,ένα ακόμη όπλο στα χέρια των πολιτικών εγκληματιών.

Το να τονίσω για μιά ακόμη φορά το πόσο αναγκαία είναι μιά επανάσταση,το θεωρώ αυτονόητο αλλά και περιττό.Αυτονόητο για την κατηγορία των ανθρώπων που επιζητά την ριζοσπαστική αλλαγή,και περιττό στο να υποχρεούμαι να εξηγώ την προφανή λύση στον κάθε λογής ρουφιάνο,ηλίθιο,διεφθαρμένο και προσκυνημένο αυτού του τόπου.

Η Επανάσταση ώς μοναδικό όπλο του καταπιεζόμενου ανθρώπου ενάντια στο απάνθρωπο σύστημα

ΜΕ ΤΟΝ "ΣΤΑΥΡΟ" ΣΤΟ ΧΕΡΙ

Σαν blog αλλά κυρίως σαν αγωνιζόμενοι άνθρωποι ενάντια στον καπιταλισμό, την πλουτοκρατία και ότι συμβαίνει στις μέρες μας καταδικάζοντας τους φτωχούς να γίνουν ακόμα φτωχότεροι και μετατρέποντας τους ελεύθερους ανθρώπους σε δούλους, υπερασπιζόμαστε με θέρμη όσους βάζουν τους εαυτούς τους απέναντι στην εκμετάλλευση. Προσωπικά είμαστε απλήρωτοι εδώ και πάρα πολλούς μήνες και σε επίσχεση εργασίας. Δεν δεχόμαστε όμως καμία από τις άθλιες προτάσεις της εργοδοσίας για ατομικές συμβάσεις, τεράστιες μειώσεις των μισθών μας, ελάχιστες προκαταβολές κτλ.

Σήμερα το πρωί, λάβαμε ένα mail αναγνώστη το οποίο και σας παρουσιάζουμε παρακάτω. Το δημοσιεύουμε με μοναδικό σκοπό την πίεση (μέσω της δημοσιότητας) στον επιχειρηματία ο οποίος έχει αφήσει απλήρωτους τους εργαζόμενούς του και σαν ένδειξη συμπαράστασης προς τους εργαζόμενους (περισσότερο σε αυτούς που έχουν κάνει επίσχεση εργασίας και δεν έχουν δεχτεί τις ατομικές συμβάσεις!).

Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι με το να συμφωνούμε με τις προτάσεις-πιέσεις των εργοδοτών που μόνο σκοπό έχουν την εκμετάλλευσή μας, δεν πετυχαίνουμε τίποτα και το μόνο που κάνουμε είναι κακό στον εαυτό μας, στους συνανθρώπους μας και κυρίως ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ!!

Αγοράζω χρυσό, αφού μπορώ

Πόσα μαγαζιά 'Αγορά Χρυσού' μπορεί να έχουν ανοίξει στην Ελλάδα τα δύο τελευταία χρόνια; Είναι πιθανότατα ο ταχύτερα αναπτυσσόμενος κλάδος στην ελληνική οικονομία, δεν εξηγείτε αλλιώς, μάλλον όταν μιλούσαν για 'ανάπτυξη' κάτι τέτοιο είχαν στο μυαλό τους.

Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα για το πως είναι η κατάσταση σε μία χώρα και κατά πόσο αυτό μπορεί να μεταφραστεί με αριθμούς είναι αυτά, τα μαυραγορίτικα μαγαζιά και η τιμή που μπορείς να γαμήσεις στις πουτάνες. Τα πρώτα είναι περισσότερα και από τους τηλεφωνικούς θαλάμους και με 10 € μπορείς να γαμήσεις άνετα στο κέντρο, άρα καλά πάμε.

Θέλω μία μέρα να μπορέσω να βρεθώ ταυτόχρονα σε όλες αυτές τις φωτεινές πινακίδες που εμπορεύονται την εξαθλίωση και να τους βάλω φωτιά, ο αδιόριστος πυροσβέστης πως τα κατάφερε, σίγουρα θα μπορώ και γω να τα προλάβω όλα.

Είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσα πολλά τέτοια μαγαζιά;