Η αναμονή στο MEGA σχετικά με την έκβαση της διαπραγμάτευσης πάνω στις ατομικές συμβάσεις (που η εργοδοσία προώθησε πριν το Πάσχα στους εργαζόμενους αορίστου χρόνου) φαίνεται ότι έλαβε τέλος. Και η αυλαία σε ένα έργο που κάνει θραύση τον τελευταίο καιρό στα μαγαζιά των ΜΜΕ έπεσε κι εκεί χωρίς εκπλήξεις, με ένα φινάλε κακό και αναπόδραστο...
...Οι εργαζόμενοι του MEGA ίσως πίστευαν ότι δεν θα έπαιζαν τον ρόλο τους σαν οποιοσδήποτε θίασος. Προσπαθώντας να διαπραγματευτούν σε συμβιβαστικό τόνο κάποιους από τους επαχθείς όρους μια ατομικής σύμβασης από τις πιο διάτρητες που έχουν εμφανιστεί στα ΜΜΕ, συνειδητοποίησαν τελικά ότι η παράσταση ήταν στημένη, το έργο παίχτηκε σε κλειστό κύκλο και εκείνοι από θίασος κατέληξαν απλοί θεατές. Έργο χωρίς ιδιαίτερα δράματα αλλά ούτε και ανατροπές, με το αναμενόμενο κλισέ που όλοι υποψιάζονταν απ’ την αρχή: το κείμενο της σύμβασης (δείτε το εδώ) δεν πρόκειται να αλλάξει. Η δικαιολογία αφοπλιστική:
...Οι εργαζόμενοι του MEGA ίσως πίστευαν ότι δεν θα έπαιζαν τον ρόλο τους σαν οποιοσδήποτε θίασος. Προσπαθώντας να διαπραγματευτούν σε συμβιβαστικό τόνο κάποιους από τους επαχθείς όρους μια ατομικής σύμβασης από τις πιο διάτρητες που έχουν εμφανιστεί στα ΜΜΕ, συνειδητοποίησαν τελικά ότι η παράσταση ήταν στημένη, το έργο παίχτηκε σε κλειστό κύκλο και εκείνοι από θίασος κατέληξαν απλοί θεατές. Έργο χωρίς ιδιαίτερα δράματα αλλά ούτε και ανατροπές, με το αναμενόμενο κλισέ που όλοι υποψιάζονταν απ’ την αρχή: το κείμενο της σύμβασης (δείτε το εδώ) δεν πρόκειται να αλλάξει. Η δικαιολογία αφοπλιστική:
