Για το ανέφικτο της μη βίας

Συνέντευξη του Ζορζ Λαμπικά

στο περιοδικό Critique Communiste

μετάφραση Τάσος Μπέτζελος

Critique communiste: Το βιβλίο σου εντυπωσιάζει με το εύρος των αναφορών του και την παιδεία που υποδηλώνει. Ωστόσο, επιβεβαιώνει μια διαπίστωση που μοιάζει προφανής, ότι δηλαδή η βία υπάρχει πάντα και παντού. Ποιος ο λόγος, λοιπόν, όλης αυτής της εργασίας;

Georges Labica: Ήθελα εδώ και μια εικοσαετία να γράψω για τη βία. Η βία είναι παρούσα στην Ιστορία, και τη συναντούμε κάθε στιγμή στη νεωτερικότητά μας. Είναι αδύνατον να διαβάσουμε μια εφημερίδα ή να ανοίξουμε την τηλεόραση χωρίς να τη βρούμε μπροστά μας. Με επηρέασε επίσης ο πολλαπλασιασμός των κρουσμάτων ενδοοικογενειακής βίας: βλέπουμε κάθε είδους εξεγέρσεις και οδύνες να ξεπηδούν απ’ τους κόλπους των οικογενειών. Αλλά στη βάση του προβληματισμού μου υπάρχει καταρχάς το ερώτημα του πολιτικού αγώνα και της επανάστασης: η αναγκαιότητα να στοχαστούμε τη βία στην καρδιά ακριβώς της επανάστασης.

Μελετούσα το έργο του Φανόν όταν οι Βιετναμέζοι διεξήγαγαν πολεμική εναντίον των θέσεών του, και ενδιαφέρθηκα για τη βία στη Γαλλική Επανάσταση, με επίκεντρο το ζήτημα της Τρομοκρατίας. Στην πραγματικότητα, είχα ήδη γράψει αρκετά γι’ αυτό το θέμα: το άρθρο «βία» στο Κριτικό λεξικό του μαρξισμού, ένα βιβλιαράκι για τον Ροβεσπιέρο και την τρομοκρατία, ένα άλλο για τον Λένιν κ.λπ. Οδηγήθηκα στο συμπέρασμα ότι έπρεπε να διασαφηνίσω το ζήτημα, και ότι για να το κάνω αυτό χρειάζεται να γράψω ένα βιβλίο. Για χρόνια, όμως, δεν κατάφερνα να αφοσιωθώ σε αυτό το καθήκον.

Τελικώς, αυτό που με ώθησε να περάσω στην πράξη ήταν το γεγονός ότι δεν με ικανοποιούσαν οι πολυάριθμες εργασίες που διάβαζα γι’ αυτό το θέμα. Ήταν πλούσιες, αλλά συχνά περιγραφικές, και μάλιστα κάπως ηθικοπλαστικές. Εγώ, όμως, ήθελα να μελετήσω σε ποιο βαθμό ήταν αναγκαίο να αποκατασταθεί σήμερα η χειραφετητική βία. Γι’ αυτό καταπιάστηκα με τη συγκεκριμένη εργασία.

Όλο αυτόν τον καιρό συγκέντρωσα τόνους από παραπομπές, αλλά με ενδιέφερε να μην ενδώσω σε μια ιδιοτροπία που απεχθάνομαι, ενός φιγουρατζή που παρουσιάζει τις γνώσεις του και επιδεικνύει την ευρύτητα των αναγνωσμάτων του. Συγχρόνως, χρησιμοποίησα όλα αυτά τα βιβλία ως υλικό για την εργασία μου. Έπρεπε, λοιπόν, να προχωρήσω κάπως έτσι. Με τη διαφορά ότι δικό μου αντικείμενο ήταν, ασφαλώς, να σκεφτώ τη σύγχρονη βία.

Critique Communiste: Η κατάληξη του στοχασμού σου, αν κατάλαβα καλά, οδηγεί στο ζήτημα της εξουσίας: βία και εξουσία είναι εγγενώς συνυφασμένες.

Georges Labica: Απολύτως. Πρέπει να σημειώσουμε ότι η βία δεν είναι έννοια. Από φιλοσοφική σκοπιά, συνιστά ένα ανεύρετο αντικείμενο. Στην πραγματικότητα, ο στοχασμός πάνω στη βία εμφανίστηκε πριν από πενήντα χρόνια περίπου, μαζί με την κυριαρχία της βίας στην κοινωνία, επειδή ο εικοστός αιώνας ήταν σε ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας εκείνος που χαρακτηρίστηκε απ’ την πιο αχαλίνωτη βία, από μια βία μαζική, τεχνολογική κ.λπ.

Ωστόσο, υπάρχει στις κοινωνίες μας μια απόλυτη καταδίκη της βίας, και τούτο χωρίς κανέναν προβληματισμό αναφορικά με τα περιεχόμενα αυτής της βίας. Η βία ξεκινά με την τρικλοποδιά του σχολιαρόπαιδου και φτάνει στον παλαιστίνιο καμικάζι, περνώντας απ’ τις διάφορες μορφές αντίστασης που εκδηλώνονται στη Λατινική Αμερική.

Πρέπει να ξεκινήσουμε απ’ την παγκοσμιοποίηση, που είναι μια παγκοσμιοποίηση της βίας. Πώς θα μπορούσαμε να μη δούμε ότι το σύστημα δεν υπήρξε ποτέ φορέας τόσης βίας; Στρατιωτικής βίας, την οποία γνωρίζουμε και ξέρουμε γιατί, και βίας της οικονομίας… Συγχρόνως, η απαγόρευση της βίας εσωτερικεύεται απ’ τις συνειδήσεις, ακόμη και τις πιο μαχητικές. Γεγονός που επιτρέπει στο κράτος να κατέχει το απόλυτο μονοπώλιο της βίας, απ’ το σχολείο μέχρι τις κοινωνικές και τις ένοπλες συγκρούσεις.

Υπάρχει, λοιπόν, το εξής παράδοξο: κάθε έκκληση στη δράση ή την εξέγερση ξεκινά με μια δήλωση αρχής σύμφωνα με την οποία δεν τίθεται ασφαλώς ζήτημα καταφυγής σε οποιαδήποτε βία! Ωστόσο, δεν βλέπουμε με ποιον τρόπο θα μπορούσαν οι κυριαρχούμενοι, ακόμη και στις σημερινές κοινωνίες αφθονίας, να επιβάλουν την εξουσία τους, ή επίσης το συνασπισμό τους στην εξουσία, χωρίς να καταφύγουν σε μια αντι-βία που τους επιβάλλεται απ’ το σύστημα.

Critique Communiste: Θα λέγαμε ότι επιβάλλεται μια προσταγή μη βίας;

Georges Labica: Η μη βία δεν παραπέμπει, πλέον, σε ένα ηθικο-πολιτικό ρεύμα σκέψης, όπως συνέβαινε με τον Γκάντι και τους διαδόχους του, είναι ένα είδος ταμπού, που γενικεύεται λόγω της κρατικής δύναμης και ενισχύεται από όλα όσα συνέβησαν: την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, την αποτυχία του κομμουνισμού, την καταστολή στην Κίνα κ.λπ. Όσοι τάσσονταν υπέρ μιας εξεγερτικής δράσης βρίσκονται σε αμηχανία, σκέφτονται ότι είναι καλύτερα να τα παρατήσουμε, παρά να περάσουμε τα ίδια. Αυτή είναι η βάση της μη βίας.

Και κατά τη γνώμη μου, αυτό ακριβώς το σκεπτικό πρέπει να τεθεί υπό αμφισβήτηση. Από ολόκληρη την Ιστορία συνάγεται ένα αδιαμφισβήτητο δίδαγμα, σύμφωνα με το οποίο όταν οι κυριαρχούμενοι καταφεύγουν στη βία, αυτοί πάντα πληρώνουν το τίμημα! Αυτό σημαίνει ότι η βία δεν είναι αντικείμενο μιας επιλογής, λόγου χάρη μιας επιλογής ανάμεσα στον Γκάντι και τον Λένιν. Δεν πρόκειται για παιχνίδι τράπουλας: η κατάσταση υπαγορεύει τα μέσα. Ο ίδιος ο Γκάντι απέδειξε ότι δεν υποστήριζε με απόλυτο τρόπο τη μη βία, εν αντιθέσει με ό,τι μπορεί να πιστεύουμε.

Critique communiste: Η ανάγνωση του βιβλίου σου οδηγεί στη σκέψη ότι η βία που κατατρύχει την κοινωνία μας είναι μια βία εγγύτητας, στην οποία παραπέμπει η έννοια της ανασφάλειας, και γίνεται αντιληπτή ως επιστροφή της αγριότητας. Μεμιάς, η θεσμοποιημένη βία, η βία του κράτους, συσκοτίζεται, και μάλιστα βιώνεται ως φορέας εκπολιτισμού…

Georges Labica: Πιστεύω ότι όλα αυτά συνδέονται με μια πρόσφατη εξέλιξη, που εμφανίστηκε την τελευταία δεκαετία. Περάσαμε απ’ το ιδεώδες των δικαιωμάτων του ανθρώπου, που γνωρίζουμε πόσο τα υπολόγιζαν οι ισχυροί, στο ιδεώδες του αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Βλέπουμε με ποιον τρόπο η 11η Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ χρησίμευσε ως πρόσχημα για μια πολιτική (που προϋπήρχε στην πραγματικότητα), η οποία προωθήθηκε με τον Patriot Act και όλα τα επακόλουθά του στις νομοθεσίες των διαφόρων χωρών. Ο αγώνας κατά της τρομοκρατίας επέτρεψε τη γενικευμένη αστυνόμευση των κοινωνιών, την απαγόρευση των κοινωνικών διεκδικήσεων και πρωτόγνωρες μορφές ελέγχου των πολιτών.

Η κατάσταση αυτή παραπέμπει σε ένα θεμελιώδες δεδομένο: η παγκοσμιοποίηση, δηλαδή το σημερινό στάδιο του καπιταλισμού, χαρακτηρίζεται απ’ το γεγονός ότι η καταστροφική δεσπόζουσα του καπιταλισμού έχει υπερισχύσει επί της θετικής δεσπόζουσας. Αυτό αφορά τα αγαθά, καθώς καταστρέφονται εμπορεύματα σε μαζική κλίμακα, ακόμη και τα μέσα παραγωγής τους, καταστρέφονται υπηρεσίες, όπως γίνεται με τις δημόσιες υπηρεσίες, καταστρέφονται κεφάλαια και καταστρέφονται άτομα και λαοί. Πίσω απ’ την έννοια της φτώχειας –αυτής της φτώχειας που προσελκύει το ενδιαφέρον όλου του κόσμου– κρύβεται το γεγονός ότι στη σημερινή ανάπτυξη του καπιταλισμού υπάρχουν άνθρωποι που είναι περιττοί: δομική ανεργία, μετανάστευση κ.λπ. Και σε πλανητική κλίμακα, μπορούμε να πούμε ότι ο παλαιστινιακός λαός είναι ένας λαός περιττός… Όλους αυτούς δεν μπορούμε να τους εξαφανίσουμε, πρέπει να συμβιώνουμε μαζί τους, αλλά είναι περιττοί! Οι σκέψεις αυτές δεν είναι ενθαρρυντικές, αλλά αν δεν αντικρίσουμε κατάματα την πραγματικότητα δεν θα βρούμε το δρόμο της επανάστασης. Αυτό είναι, όμως, αφετηρία για έναν άλλο στοχασμό, που αφορά την άρρηκτη σχέση επανάστασης και δημοκρατίας. Πρέπει να ξεριζώσουμε την ιδέα ότι η δημοκρατία αντιτίθεται στην επανάσταση και ότι η επανάσταση ταυτίζεται με την τρομοκρατία. Πρέπει να σταματήσουμε όλο αυτό το ιδεολογικό και μιντιακό σφυροκόπημα, που στερεί απ’ τους ανθρώπους την αυτονομία της σκέψης.

Critique communiste: Θα έλεγες ότι αυτή η πίεση που ασκούν τα μέσα ενημέρωσης στις συνειδήσεις μας είναι μια μορφή βίας;

Georges Labica: Ναι, είναι μια βία που συσκοτίζει τη βία του συστήματος. Υπάρχει μια τεράστια δυσαναλογία ανάμεσα στα ελάχιστα επιχειρήματα που επιτρέπουν να νομιμοποιείται το σύστημα και στο εύρος των καταγγελιών που προκαλεί. Η παραπληροφόρηση, τα ψεύδη και η αποβλάκωση που προωθούνται από τα μέσα ενημέρωσης επιχειρούν να συσκοτίσουν αυτή την πραγματικότητα.


Περί βίας και αντι-βίας

ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΔΕΙΞΑΝ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ

Στην Ιρλανδία υπάρχει δημοσιογραφία.Ολικό ξεβράκωμα της εθνοκτονικής τρόϊκα.Ο αγαπημένος Ιρλανδός δημοσιογράφος Vincent Browne εκθέτει ανεπανόρθωτα τον τραπεζίτη της ΕΚΤ Klaus Masuch,και δίνει ένα μάθημα για το πώς πρέπει να είναι ο αμερόληπτος δημοσιογράφος που σέβεται τον τόπο που του δίνει ζωή.Αναλογιστείτε τη στάση των ελληνικών ΜΜΕ,που τρομοκρατούν το λαό μας,μεταδίδουν ειδήσεις που θέλουν οι ισχυροί,ασκούν προπαγάνδα και καταπίεση ενώ γλύφουν ασταμάτητα τους δολοφόνους των Ελλήνων.Όταν αποκατασταθεί η δικαιοσύνη στη χώρα μας,πρέπει να γίνει λόγος για ηθική αυτουργία κατά των Ελλήνων που αυτοκτονούν και εγκαταλείπουν την πατρίδα μας κάθε μέρα και πιό πολλοί.

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΕΜΕΤΟΣ

Σε αυτό το κείμενο δεν θα εξετάσουμε το θεσμό των εκλογών, ούτε θα προτρέψουμε ή θα αποτρέψουμε κάποιον να πάει να ψηφίσει. Ας κάνει ο καθένας ότι καταλαβαίνει. Θα αρκεστούμε να παραθέσουμε δύο αυτονόητες διαπιστώσεις. Πρώτη διαπίστωση: Με ένα φακελάκι κάθε 4 χρόνια, ότι και να περιέχει μέσα, δεν πρόκειται να αλλάξει το παραμικρό σε αυτή την κοινωνία, που την έχουν αλυσοδέσει από χίλιες μεριές για να μπορεί μία μικρή κάστα τραπεζών, εταιρειών και πολιτικών να αυξάνει συνεχώς τα προνόμια της εις βάρος των αδύνατων και των καταφρονεμένων. Σε κάθε γωνιά αυτού του πλανήτη, υπάρχουν συνάνθρωποι μας που εκτελέστηκαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν για να μπορέσουν να διεκδικήσουν, με τον πλέον περήφανο τρόπο, αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και ελευθερία. Ο αγώνας ενάντια στην εξουσία με στόχο την απελευθέρωση του ανθρώπου είναι μία δύσκολη, απαιτητική, πολύπλευρη και καθημερινή διαδικασία που ποτέ δεν σχετίστηκε με κάλπες. Δεύτερη διαπίστωση: Από το 1974 μέχρι σήμερα, ποτέ το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα δεν φοβήθηκε τόσο πολύ το ακίνδυνο εκλογικό του κατασκεύασμα. Ποτέ δεν χρειάστηκε τέτοιους εκβιασμούς, τέτοια τρομουστερία, τέτοια τεχνάσματα, τόσα κόμματα δορυφόρους, τόσες δηλώσεις των κουμανταδόρων του ΔΝΤ και τόσες σπασμωδικές κινήσεις για να σχηματίσει τα πολυπόθητα ποσοστά. Ποτέ δεν αναγκάστηκε να διορίσει μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα ένα ΑΤΜ για πρωθυπουργό που θα ψήφιζε αμέσως το ξεπούλημα της χώρας, γιατί ήξερε ότι θα το κάνει μετά χαράς η όποια νέα κυβέρνηση. Το γεγονός ότι, αυτή τη φορά, δεν περίμεναν

MEGA-λεια

Στην πιο σιχαμερή εκπομπή της άθλιας ελληνικής τηλεόρασης, την "Υποταγή" του Πρετεντέρη, είχαμε και χθες (26/3/12) μερικές πραγματικά μεγάλες κουβέντες από κάποια λαμπρά πολιτικά μυαλά. Παρά την πολιτική ευφυία που ξεχείλιζε από τα στόματα των καλεσμένων και τις οθόνες των τηλεοράσεων, την παράσταση, για άλλη μία φορά, έκλεψε ο συντονιστής της κουβέντας. Με εμφανείς αβάντες στον Χρυσοχουντίδη, με κάθετες πάσες στον δεξιό εξτρέμ Βορίδη, με κοινοβουλευτικές θεωρίες στον Ψαριανό και με προτάσεις κοινής λογικής στον Καφετζόπουλο. Ότι γουστάρει η ψυχή του καθενός δηλαδή.


Το θέμα της εκπομπής ήταν η πολιτική βία και το πως εκδηλώνεται. Όταν ο Πρετεντέρης κάνει μία εκπομπή του κώλου, που ασχολείται με την πολιτική βία, φυσικά και δεν μιλάει για την πρωτογενή βία που, εδώ και χιλιετίες, εκπορεύεται αποκλειστικά απο το κράτος και τους μηχανισμούς του (π.χ. αστυνομία και στρατός). Επίσης, δεν ενδιαφέρεται καθόλου για

Έλληνες φοιτητές στην Ολλανδία διέκοψαν ομιλία του Τάσου Γιαννίτση (video)-Intervention at Min Giannitsis speech in Netherlands

Ένα απρόσμενο περιστατικό αντιμετώπισε ο υπουργός Εσωτερικών Τάσος Γιαννίτσης κατά την διάρκεια της επίσκεψης του στην Ολλανδία.

Ενώ μιλούσε μαζί με τον σύμβουλο του σε εκδήλωση στη Χάγη Έλληνες φοιτητές διέκοψαν την ομιλία λέγοντας ότι τα στοιχεία που παρουσιάζουν είναι αναληθή.

Οι Έλληνες φοιτητές που παρακολοθούσαν την ομιλία είπαν στον κ.Γιαννίτση ότι «δεν μπορεί να λέει ψέματα στον κόσμο και να παρουσιάζει λανθασμένα στοιχεία και αριθμούς την στιγμή που κάποιοι στην Ελλάδα μπορεί να πάνε στη φυλακή για το έλλειμμα του 2009».

Δείτε το βίντεο (από το 00:50)

22 Μαρτίου: είμαστε όλοι Πορτογάλοι! - 22 March: We are all Portoguese!

Solidarity with the Portuguese people on strike against the austerity measures!

The measures proposed by the Troïka (EU, ECB, IMF) in Greece, in Ireland and in Portugal have plunged these countries into chaos and poverty. Across Europe we must sink or swim together. From Portugal to Greece democracy has lost its meaning; the civil services and governments of these countries are at the service of the bankers.

Portugal is the last of these countries to be put under the supervision of the Troïka, a year after Greece and six months after Ireland. The minimum wage is 485€ before tax, the lowest in Europe; unemployment affects 15% of the population and 35% of the young people; 23.2% of paid workers (54.6% of 15-24 year olds) are linked to their employers by a fixed-term or temporary contract. Prices, on the other hand, are all rising fast. Petrol, for example, is more expensive than in France. At the moment 25% of the Portuguese people live below the poverty threshold.

Read the full call:

• english
• german
• french
• spanish
• arabic
• portoguese

Αλληλεγγύη με τον πορτογαλικό λαό σε απεργία ενάντια στη λιτότητα!

2 ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ 2 ΣΤΑΘΜΑ

Δεν είναι λίγοι αυτοί που αναρωτιούνται, πως είναι δυνατόν τη σημερινή εποχή να υπάρχουν ακόμα άτομα που δηλώνουν την πίστη τους στο πολιτικό σύστημα και στα γνωστά αμαρτωλά κόμματα. Δεν μιλάω για τους γνωστούς βολεμένους, ούτε για τους ρουφιάνους, ούτε για κάτι κολλημένους μπαρμπάδες 120 χρονών, που μέχρι να πεθάνουν θα ψηφίζουν τα ίδια και τα ίδια, αφού δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα.

Η αναφορά γίνεται για άτομα νεαρής και μέσης ηλικίας, που έχουν σώας τα φρένας και έχουν καταλάβει με τον πλέον εμφατικό τρόπο τα δεινά που προκάλεσε ο ερχομός του ΔΝΤ στην Ελλάδα και η εφαρμογή των πολιτικών ακραίας λιτότητας. Παρόλα αυτά, απλά παρακολουθούν τις εξελίξεις και στηρίζουν τα εγκλήματα που γίνονται εις βάρος τους.

Είναι κοινό μυστικό πως τα κόμματα, η αστυνομία, ο στρατός, οι μεγάλες πολυεθνικές και οι ντόπιες - ξένες μυστικές υπηρεσίες έχουν (εδώ και δεκαετίες) τους δικούς τους καλοπληρωμένους δημοσιογράφους για να περνάνε στο κοινό τις κατάλληλες θέσεις. Το τελευταίο διάστημα, είναι προφανές ότι και η τρόικα έχει εισέλθει δυναμικά στο παιχνίδι του ελέγχου των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Γνωρίζει ότι μιλάμε για έναν πολύ νευραλγικό τομέα της ελληνικής κοινωνίας και από ότι φαίνεται είναι πρόθυμη να ξοδέψει πακτωλό χρημάτων προκειμένου να πετύχει τους στόχους της. Μία και μόνο ματιά στα θέματα των κεντρικών δελτίων ειδήσεων των "μεγάλων" καναλιών είναι χαρακτηριστική και αρκεί για να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα.

Το μεγάλο θέμα αυτής της περιόδου είναι η τιτανοτεράστια επιτυχία που είχε το PSI. Για όσους δεν έχουν, ή δεν βλέπουν καθόλου τηλεόραση (και πολύ καλά ξηγιούνται) θα τους έλεγα ότι, σύμφωνα με όσα μας λένε, το PSI είναι ένα

“Η Ελλάδα πρέπει να χρεοκοπήσει, αν θέλει δημοκρατία”-Greece: Eurozone’s first colony. Who is next?

Πριν από λίγες ημέρες ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε (ο Γερμανός υπουργός οικονομικών) αποκάλυψε το πολιτικό μοντέλο που κυριαρχεί στην Ευρώπη με αυτά ακριβώς τα λόγια. Ο εκβιασμός έχει τεθεί με τρόπο άμεσο, χωρίς ενδοιασμούς. Το νέο σχέδιο που θα “σώσει” τη χώρα για δεύτερη φορά μέσα σε δύο χρόνια βασίζεται σε αυτή ακριβώς τη φράση. Η τρόικα (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) παρέα με τη μη εκλεγμένη κυβέρνηση και με την πολύτιμη αρρωγή των ΜΜΕ, απειλεί για δεύτερη φορά τον ελληνικό λαό. Οι εκλογές δεν επιτρέπονται μέχρι να το πουν αυτοί…
Από εδώ και στο εξής η πληρωμή του χρέους ανάγεται σε ύψιστη προτεραιότητα, σε σχέση με τις υπόλοιπες υποχρεώσεις του κράτους (μισθοί, συντάξεις, κοινωνική ασφάλιση). Ανεξαρτήτως του κοινωνικού κόστους, οι τράπεζες πρέπει να αποζημιωθούν. Αν κριθεί απαραίτητο θα κατεδαφιστεί ακόμα και αυτή η λαϊκή κυριαρχία.
Το νέο αυτό πακέτο λιτότητας ψηφίστηκε πριν από μερικές ημέρες από τα 2/3 των βουλευτών της ελληνικής βουλής, την ίδια στιγμή που ακριβώς από έξω και σε όλη τη χώρα εκατοντάδες χιλιάδων διαδηλωτών φώναζαν “δε θα ανεχτούμε αυτό τον εκβιασμό για πολύ ακόμα”. Πολλοί από εμάς το φωνάζαμε επειδή δεν έχουμε εναλλακτική. Την ίδια στιγμή ζητήσαμε από τους λαούς της Ευρώπης να σταθούν αλληλέγγυοι στον αγώνα μας αυτό. Το ζητήσαμε από καθένα που αισθάνεται ότι αργά ή γρήγορα μια αντίστοιχη τραγωδία με αυτή που πλήττει τώρα την Ελλάδα θα χτυπήσει τη δική του πόρτα, από καθένα που αισθάνεται ότι ο πραγματικός λόγος πίσω από όλα αυτά είναι η λογική του κέρδους πάνω από όλα.
Το νέο πακέτο λιτότητας θα χτυπήσει μια ήδη βαριά τραυματισμένη ελληνική κοινωνία:
Ήδη η μείωση εισοδήματος τα τελευταία δύο χρόνια είναι η μεγαλύτερη που έχει υπάρξει σε “δυτική” κοινωνία εν καιρώ ειρήνης.
Ήδη 30% του πληθυσμού ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας.
Ήδη περισσότερο από ένα εκατομμύριο ενεργού δυναμικού είναι άνεργο, σε μια χώρα των 12 εκατομμυρίων.
Ήδη 25.000 άστεγοι τριγυρνάνε στους δρόμους της Αθήνας, σε μια κατάσταση την οποία πολλές ΜΚΟ αποκαλούν “ανθρωπιστική κρίση”.
Τώρα επιπλέον

Ένωση Αστυνομικών Υπαλληλων Αττικής: "Δεν θα αφήσουμε να χρεοκοπήσει το Ταμείο"

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΡΕΩΚΟΠΗΣΟΥΝ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΑΓΩΝΙΖΟΤΑΝ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ, ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΤΟΝ ΚΤΥΠΟΥΣΑΤΕ ΜΕ ΒΙΑΙΟΤΗΤΑ, ΚΥΡΙΟΙ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

Γράφει η Πόπη Σουφλή

Άργησαν να αντιληφθούν οι αστυνομικοί τα προβληματα που θα πλήξουν και τον δικό τους χώρο, με την υπογραφή του Μνημονίου και του του πρώτου και του δεύτερου και με όσα κουβαλά η παράδοση της χώρας μας στου διεθνείς τοκογλύφους.
Υποταγμένοι στις εντολές των ΔΩΣΙΛΟΓΩΝ πολιτικών, υπηρέτησαν το σύστημα των επίορκων, επιδεικνύοντας απίστευτη βιαιότητα εναντίον των εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών που αντιστέκονταν στην πλήρη ισοπέδωση του ελληνιού λαού.
Ενδεχομένως, να πίστευαν ότι η υπακοή που επέδειξαν στον πολιτικό τους προϊστάμενο και στους επικεφαλείς της Αστυνομίας, και υλοποιώντας τις εντολές τους, τσάκισαν τον λαό στο ξύλο και στα δακρυγόνα, θα τους γλύτωνε από την λαίλαπα που θα ακολουθούσε με την υπογραφή των Μνημονίων.
Σήμερα, εκτός από την περικοπή του μισθού τους, που τους εξομειώνει με τους μισθούς όλων των Δημοσίων Υπαλλήλων, κατ' επιταγήν της Τρόικας, διαπιστώνουν ότι η περιουσία του Ταμείου τους, γίνεται .. σκόνη, και περιέρχεται στην ουσία στα χέρια των Τοκογλύφων.
Η ανακοίνωσή τους, (παρατίθεται κατωτέρω ολόκληρη) σε διαφορετική περίπτωση, το λιγότερο, θα προκαλούσε την διάθεση αλληλεγγύης. Και κυρίως το τελευταίο κομμάτι της, που αφορά στον .. αγώνα τους.
"Τίποτα δεν μας χαρίζεται. Για όλα απαιτείται αγώνας σκληρός και επίπονος.
Δεν θα αφήσουμε να χρεοκοπήσει το Ταμείο", γράφουν..
Λυπάμαι, που εκφράζοντας προσωπική άποψη, δεν έχω ούτε ίχνος οίκτου.
Αν τον Ιούλιο του 2010, είχαν σταθεί στο πλευρό του λαού αντί να τον βοβμαρδίζουν με τα χημικά, και τα δακρυγόνα, ξεσπώντας την πιο μοχθηρή πλευρά της ψυχής τους, εναντίον του, σήμερα, όλοι αυτοί οι ΕΠΙΟΡΚΟΙ ΕΘΝΟΠΡΟΔΟΤΕΣ, θα είχαν εξαφανισθεί από την χώρα και δεν θα είχαν τολμήσει να υπογράψουν κάνενα Μνημόνιο παράδοσης της πατρίδας και λεηλασίας των μισθών των ελλήνων..
Κύριοι της Αστυνομίας , παθαίνετε, ότι έπαθε και ο υπόλοιπος ελληνικός λαός.
Λεηλατείται και η δική σας ζωή και τα δικά σας Ταμεία.
Η τραγωδία που ζει ο ελληνικός λαός, κτυπάει και τη δική σας πόρτα.
Με μια διαφορά..
Την πόρτα, την κτυπούν τα αφεντικά που με τόση υπακοότητα, υπηρετήσατε!!!!
ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΑΤΕ!!!
Τώρα,..
τα δάκρυά σας, δεν συγκινούν ΚΑΝΕΝΑΝ!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΛΗΣΤΟΣΥΜΜΟΡΙΑΣ (video)

Θα συμφωνήσουμε με την άποψη του madhorse 

ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ Η ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟ ΔΕΝ ΜΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ (ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΜΑΛΙΣΤΑ), ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΦΤΙΑΓΜΕΝΟ ΚΑΙ ΔΕΙΧΝΕΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ.