Ο διάλογος με την δικαιοσύνη

-Γεια σου αγαπητή κυρία, δεν είναι μια υπέροχη βραδιά;

Συγνώμη για την ενόχληση,ίσως να ετοιμαζόσουν για καμιά βόλτα ή απλώς απολάμβανες την θέα. Όπως και να έχει σκέφτηκα ότι ήρθε η ώρα να τα πούμε εμείς οι δύο.
Αααχ ξεχνάω οτι δε μας έχουν σύστησει όπως θα έπρεπε.
Εγώ δεν έχω όνομα, μπορείς να με λες V
Συστηθήκαμε λοιπόν, στην πραγματικότητα ήμουν θαυμαστής σου για πολύ καιρό. Ω, ξέρω τι σκέφτεσαι, ''Το καημένο το αγόρι είναι ξετρελαμένο μαζί μου. Ένα νεανικό ξεμυάλισμα.''
Ζητώ συγνώμη κυρία αλλά δεν είναι έτσι.
Σε θαύμαζα για πολύ καιρό, αν και απομακριά. Όταν ήμουν παιδί σε κοιτούσα επίμονα απο τα χαμηλά.
Έλεγα του πατέρα μου ''Ποιά είναι αυτή η κυρία;'' και απαντούσε ''Είναι η κα Δικαιοσύνη'' και έλεγα ''Δεν είναι πολύ όμορφη."
Παρακαλώ μη θεωρήσεις ότι ήταν απλά σωματικό. Ξέρω πως δεν είσαι τέτοιο κορίτσι. Σε αγαπούσα σαν άνθρωπο, σαν ιδανικό.
Αυτό όμως ήταν καιρό πριν. Γιατί σήμερα φοβάμαι πως υπάρχει άλλη.