Έισαι ανθέλληνας

«Ανθέλληνας». Τι σημαίνει η λέξη; Ας δώσουμε τον πλέον απλό ορισμό: «κάποιος που είναι ενάντια στους Έλληνες». Που τους μισεί, που θέλει το κακό τους, την καταστροφή τους, την διάλυση τους, την εξαφάνιση τους. Όλων; Ναι, όλων, γιατί είναι «ανθέλληνας».

Και πώς ορίζεται το κακό για τους Έλληνες; Εκεί υπάρχει ένα προβληματάκι. Κατά βάση, κακό για τους Έλληνες είναι ότι είναι κακό για το έθνος. Και επειδή στην χώρα αυτή, από ιδρύσεως της σχεδόν, έθνος και κράτος έχουν περίπου ταυτόσημη σημασία, κακό για τους Έλληνες είναι ότι είναι κακό για το Ελληνικό κράτος. Και φυσικά, κακό για τους Έλληνες είναι ότι «αμαυρώνει» την εικόνα τους, τόσο αυτή που έχουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους, όσο και αυτή που (θεωρούν ότι) έχουν οι άλλοι για τον εαυτό τους. Ας φανταστούμε τους (όχι και τόσο) υποθετικούς διαλόγους:

Έλληνες αθλητές βρέθηκαν ντοπαρισμένοι στους Όλυμπιακούς αγώνες; Είναι συνομωσία του διεθνούς σιωνισμού/μασονισμού ή των Τούρκων/Σκοπιανών/Αλβανών (διαλέγετε και παίρνετε) για να πλήξουν το κύρος των Ελλήνων αθλητών, που είναι οι καλύτεροι και προπονούνται σκληρά. Μα, βρέθηκαν ντοπαρισμένοι! Ναι, γιατί οι άλλοι δεν ντοπάρονται; Φυσικά, αλλά ντοπάρονται οι δικοί μας, πιάστηκαν ντοπέ και τιμωρήθηκαν! Έισαι ανθέλληνας, και εκεί τελειώνει η συζήτηση.

Μεταναστευτικό; 

Λίγα λόγια για το μεταναστευτικό

Τον τελευταίο καιρό γίνεται μεγάλη συζήτηση στην Ελλάδα για το μεταναστευτικό. Δυστυχώς αφορμή για αυτό δεν είναι η επιθυμία δημόσιου διαλόγου για το πρόβλημα αλλά η όλο και αυξανόμενη ρατσιστική βία που σε συνδυασμό με την βαθιά οικονομική κρίση προκαλεί ακραίες αντιδράσεις.


Θα ξεκινήσω από δύο στοιχεία. Όταν στον τύπο διαβάζουμε για μετανάστευση, ο όρος χρησιμοποιείται χωρίς διάκριση για όλους: οικονομικούς μετανάστες, πρόσφυγες, αιτούντες ασύλου. Συχνά ακούμε και τον όρο λαθρομετανάστης και παράνομος μετανάστης, όρους που προσωπικά θεωρώ υποτιμητικούς καθώς ο άνθρωπος ως οντότητα δεν είναι ποτέ λαθραίος ή παράνομος. Μπορεί να κάνει μια παράνομη πράξη (όπως το να εισέλθει λαθραία σε μια χώρα) αλλά αυτό αφορά την πράξη όχι τον άνθρωπο.


Πρόσφυγας λοιπόν είναι κάποιος που αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη χώρα του εξαιτίας πολιτικής, εθνικής, φυλετικής και θρησκευτικής δίωξης ή επειδή ανήκει σε μια ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα η οποία διώκεται. Πρόσφυγας είναι επίσης όποιος κινδυνεύει στη χώρα του λόγω πολέμου ή γενικευμένης βίας. Για τους λόγους αυτούς δεν μπορεί να επιστρέψει στην πατρίδα του και δικαιούται άσυλο και διεθνή προστασία στη χώρα που καταφεύγει.


Οι πρόσφυγες προστατεύονται από τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από διεθνείς ευρωπαϊκές συμφωνίες και εθνικούς νόμους. Δικαιούνται να ζητήσουν άσυλο με βάση της Αρχής της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το να χορηγήσει μια χώρα άσυλο σε πρόσφυγες δεν είναι πράξη φιλανθρωπίας ούτε δείγμα καλής θέλησης αλλά υποχρέωση με βάση διεθνείς συνθήκες και εθνικούς νόμους. Και αυτό ισχύει και για την Ελλάδα.


Μετανάστες είναι όσοι εγκαταλείπουν τη χώρα τους προσπαθώντας να βρουν εργασία και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Συχνά υποχρεώνονται να φύγουν λόγω περιβαλλοντικών συνθηκών και απόλυτης φτώχειας. Η διαφορά με τους πρόσφυγες είναι πως οι μετανάστες μπορούν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους και δεν κινδυνεύει η ζωή και η σωματική τους ακεραιότητα (αν και είναι μεγάλη συζήτηση κατά πόσο η απόλυτη φτώχεια δεν απειλεί και την ζωή κάποιου).


Έχει σημασία να αναφερθεί πως συνήθως όταν εισέρχονται στην Ελλάδα, τόσο οι πρόσφυγες όσο και οι μετανάστες δεν διαθέτουν έγγραφα και δεν είναι εύκολο να εξακριβωθεί η ταυτότητα τους. Ακολουθούν συνήθως τους ίδιους επικίνδυνους δρόμους εισόδου. Είναι λοιπόν απαραίτητο να υπάρχει μια δίκαιη και γρήγορη διαδικασία ασύλου ώστε να ελεγχθούν οι άνθρωποι και να εξακριβωθεί ποιος είναι πρόσφυγας και ποιος είναι οικονομικός μετανάστης.


Αυτά για κάποιες βασικές έννοιες. Πάμε τώρα στα στοιχεία.