Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 18 Αυγούστου 2012

Λίγα λόγια για το μεταναστευτικό

Τον τελευταίο καιρό γίνεται μεγάλη συζήτηση στην Ελλάδα για το μεταναστευτικό. Δυστυχώς αφορμή για αυτό δεν είναι η επιθυμία δημόσιου διαλόγου για το πρόβλημα αλλά η όλο και αυξανόμενη ρατσιστική βία που σε συνδυασμό με την βαθιά οικονομική κρίση προκαλεί ακραίες αντιδράσεις.


Θα ξεκινήσω από δύο στοιχεία. Όταν στον τύπο διαβάζουμε για μετανάστευση, ο όρος χρησιμοποιείται χωρίς διάκριση για όλους: οικονομικούς μετανάστες, πρόσφυγες, αιτούντες ασύλου. Συχνά ακούμε και τον όρο λαθρομετανάστης και παράνομος μετανάστης, όρους που προσωπικά θεωρώ υποτιμητικούς καθώς ο άνθρωπος ως οντότητα δεν είναι ποτέ λαθραίος ή παράνομος. Μπορεί να κάνει μια παράνομη πράξη (όπως το να εισέλθει λαθραία σε μια χώρα) αλλά αυτό αφορά την πράξη όχι τον άνθρωπο.


Πρόσφυγας λοιπόν είναι κάποιος που αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη χώρα του εξαιτίας πολιτικής, εθνικής, φυλετικής και θρησκευτικής δίωξης ή επειδή ανήκει σε μια ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα η οποία διώκεται. Πρόσφυγας είναι επίσης όποιος κινδυνεύει στη χώρα του λόγω πολέμου ή γενικευμένης βίας. Για τους λόγους αυτούς δεν μπορεί να επιστρέψει στην πατρίδα του και δικαιούται άσυλο και διεθνή προστασία στη χώρα που καταφεύγει.


Οι πρόσφυγες προστατεύονται από τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από διεθνείς ευρωπαϊκές συμφωνίες και εθνικούς νόμους. Δικαιούνται να ζητήσουν άσυλο με βάση της Αρχής της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το να χορηγήσει μια χώρα άσυλο σε πρόσφυγες δεν είναι πράξη φιλανθρωπίας ούτε δείγμα καλής θέλησης αλλά υποχρέωση με βάση διεθνείς συνθήκες και εθνικούς νόμους. Και αυτό ισχύει και για την Ελλάδα.


Μετανάστες είναι όσοι εγκαταλείπουν τη χώρα τους προσπαθώντας να βρουν εργασία και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Συχνά υποχρεώνονται να φύγουν λόγω περιβαλλοντικών συνθηκών και απόλυτης φτώχειας. Η διαφορά με τους πρόσφυγες είναι πως οι μετανάστες μπορούν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους και δεν κινδυνεύει η ζωή και η σωματική τους ακεραιότητα (αν και είναι μεγάλη συζήτηση κατά πόσο η απόλυτη φτώχεια δεν απειλεί και την ζωή κάποιου).


Έχει σημασία να αναφερθεί πως συνήθως όταν εισέρχονται στην Ελλάδα, τόσο οι πρόσφυγες όσο και οι μετανάστες δεν διαθέτουν έγγραφα και δεν είναι εύκολο να εξακριβωθεί η ταυτότητα τους. Ακολουθούν συνήθως τους ίδιους επικίνδυνους δρόμους εισόδου. Είναι λοιπόν απαραίτητο να υπάρχει μια δίκαιη και γρήγορη διαδικασία ασύλου ώστε να ελεγχθούν οι άνθρωποι και να εξακριβωθεί ποιος είναι πρόσφυγας και ποιος είναι οικονομικός μετανάστης.


Αυτά για κάποιες βασικές έννοιες. Πάμε τώρα στα στοιχεία.

Τρίτη 12 Ιουνίου 2012

“Χρυσή Αυγή έσπειρες, Χρυσή Αυγή θερίζεις”

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: ksm


Μια μετανάστρια απο την Αλβανία, η Βαλμπόνα Χυστούνα, γράφει για το φαινόμενο “Χρυσή Αυγή”. 



Στην Αλβανία την έζησα την «Χρυσή Αυγή» ως παιδί, έφηβη, φοιτήτρια… Άλλα και από τότε που είμαι στη Ελλάδα δεν μου έχει λείψει ποτέ. Αρχικά φοβόμουν να μην με πιάσουν, με βασανίσουν και με στείλουν πίσω. Μετά φοβόμουν να μην γράψουν λάθος τα στοιχεία μου πάνω στη πράσινη κάρτα, φοβόμουν τους τελωνιακούς που αν και «νόμιμη» πια, με εμποδίσουν να μπω στην χώρα χωρίς λόγο και αιτία, φοβόμουν να τελειώνει η ετήσια (ή και διετή) άδεια διαμονής μου διότι δεν εκδιδόταν ποτέ η επόμενη, φοβόμουν να μην συμβεί κάτι στους δικούς μου διότι δεν μπορούσα να ταξιδέψω και καιγόμουν από το πόνο μακριά τους, φοβόμουν να διαδηλώσω για να μην «τις τρώω» (πέτρες, δακρυγόνα), φοβόμουν να μιλώ τη μητρική μου γλώσσα γιατί με κοιτούσαν στραβά και γιατί όχι να μου κάνουν και «χοντρή» παρατήρηση. Φοβόμουν μήπως αρρωστήσω διότι δεν μπορούσα να συμπληρώσω τον απαιτούμενο αριθμό ενσήμων, φοβόμουν να βλέπω τηλεόραση, ειδήσεις, γιατί κάτι «σκάρωναν» πάντα οι μετανάστες. Φοβόμουν μην καταπατώ τον νόμο που με καταπατούσε και πάω φυλακή διότι δεν θα έβγαινα ποτέ από κει. Φοβόμουν κάθε φορά

Πέμπτη 24 Μαΐου 2012

Πέμπτη 3 Μαΐου 2012

"All Except Dogs and Greeks"


Γύρω στα τέλη του 1800, σε καφενεία της Αμερικής υπήρχαν πινακίδες που έγραφαν “All Except Dogs and Greeks”. Ήταν η εποχή που πολλοί Έλληνες έφευγαν μετανάστες, μέσα σ’ αυτούς  και ο παππούς μου, για να βρουν δουλειά στην ασφαλτόστρωση του αμερικάνικου οδικού δικτύου. Χωρίς politically correct αναστολές , η αναφορά της πινακίδας ήταν καθαρή. Εξομοίωση των μεταναστών με τα ζώα. Παρόλα αυτά οι μετανάστες δεν σταμάτησαν να υπάρχουν. Η αναζήτηση εργασίας , έστω κάτω από  αυτές τις συνθήκες , φάνταζε ως μοναδική διέξοδος.
Γι’αυτό και ο επόμενος αιώνας χαρακτηρίζεται για τους Έλληνες ως αιώνας μετανάστευσης. Πλήθος συμπολιτών μας κατέφθανε  στα μεγάλα λιμάνια της Αμερικής , της Αυστραλίας και της Ευρώπης( τις περισσότερες φορές και ως λαθρομετανάστες) αναζητώντας δουλειά, ενώ νεαρές γυναίκες μετανάστευαν για να παντρευτούν έναν άγνωστο άντρα με σίγουρο μέλλον.
Πολίτες  της πρώην  Σοβιετικής Ένωσης , της πρώην Γιουγκοσλαβίας, της Αλβανίας της Ασίας και της Αφρικής, τα τελευταία είκοσι χρόνια έμπαιναν  ως λαθρομετανάστες στην Ευρώπη από ξηρά ή θάλασσα  σε άθλιες συνθήκες , για να δουλέψουν. Στην Ελλάδα το ζήσαμε και το ζούμε  αυτό ακόμα πολλή έντονα . Για πρώτη φορά τα Ελληνικά νοικοκυριά απέκτησαν αλλοδαπές οικιακές βοηθούς και νταντάδες. Και να ήθελες να βρεις Ελληνίδα καθαρίστρια ή νταντά, μια δεκαετία πριν ήταν αδύνατο.
Η εικόνα που είχαμε όλοι από τις παλιές Ελληνικές ταινίες  με τις επαρχιώτισσες οικιακές βοηθούς που ήρθαν στην πρωτεύουσα να δουλέψουν, τύπου Δέσποινας Στυλιανοπούλου ή Μίτσης Κωνσταντάρα με την αμίμητη ατάκα

Τετάρτη 2 Μαΐου 2012

Η Νεολαία σπάει τη σιωπή και μιλάει για την Ελλάδα της κρίσης (video)

Ένα Video που πρέπει να δουν ΟΛΟΙ κυρίως όμως οι νέοι.

Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία πριν τις εκλογές και στα μεγάλα μέσα μαζικής ενημέρωσης ακούγονται συνέχεια οι φωνές των πολιτικών που υπόσχονται με τον ίδιο γνωστό τρόπο στον ελληνικό λαό για μια καλύτερη Ελλάδα μιας και στα λόγια τα πάνε καλά.

Υπάρχει όμως και μια άλλη φωνή,μια παθιασμένη φωνή, η οποία δυστυχώς πνίγεται απτα κεντρικά δελτία ειδήσεων . Αυτή η φωνή, είναι η φωνή της νεολαίας μας .Μια φωνή γεμάτη προβληματισμούς, ανησυχίες,οργή, φόβους αλλά και ελπίδα και πάθος για μια καλύτερη Ελλάδα .

Στο παρακάτω video που ακολουθεί , θα ακούσετε νέα παιδιά να δίνουν απαντήσεις στα σημαντικότερα προβλήματα που απασχολούν την Ελλάδα της κρίσης.
Τα άτομα αυτά που πήραν μέρος, είναι νέοι κυρίως αναποφάσιστοι καθώς επίσης και από διάφορους πολιτικούς χώρους . Το video περιέχει πλάνα από Αθήνα, Θεσσαλονίκη , Κρήτη και Βερολίνο .

Οι δημιουργοί του video δήλωσαν :"Θα ήταν μεγάλη επιτυχία για εμάς, αν μέσα από αυτό το video καταφέρουμε να πείσουμε έστω και έναν πολίτη να αλλάξει γνώμη και να τιμωρήσει με την ψήφο του αυτούς που μας οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση ."

Σκοπός του video είναι όχι μόνο να ακουστούν οι οργισμένες φωνές των νέων αλλά και να προβληματίσει τους θεατές, οι οποίοι καλό θα ήταν να απαντήσουν και αυτοί στις ερωτήσεις που τίθενται .

Το video που θα δείτε είναι το short edition του ρεπορτάζ . Σύντομα θα κυκλοφορήσει και το full edition.

Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012

ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ....

Οι απλήρωτοι εργαζόμενοι και απεργοί όλων των κλάδων που δοκιμάζονται απο τα σκληρά μέτρα της κυβέρνησης πρέπει να ενωθούν τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη κατά το όργιο καταστολής των αστυνομικών δυνάμεων και ενάντια στην ψήφιση του νέου μνημονίου.
Δείτε στο video που ακολουθεί τους εκατοντάδες πυροσβέστες που διέσπασαν τον αστυνομικό κλοιό και διαδήλωσαν εξω απο το γραφείο του πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες για να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους για τα σχέδια συνταξιοδότησης της κυβέρνησης.. Οι πυροσβέστες ζητούν να παραμείνει το όριο πρόωρης συνταξιοδότησης στα 58, υποστηρίζοντας ότι η επίπονη εργασία τους δεν τους επιτρέπει να εργαστούν έως τα 60 τους.

Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2012

"Τι τρέχει με τους Έλληνες;"-Δείτε όλο το ντοκυμαντέρ

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ δημιούργησε για τη σουηδική τηλεόραση η δημοσιογράφος Αλεξάνδρα Πασχαλίδου, με θέμα την οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Το ντοκιμαντέρ με τίτλο "Τι τρέχει με τους Έλληνες;", ξεκινά με την εικόνα μιας παιδοψυχολόγου, η οποία ξεσπά σε κλάματα περιγράφοντας τις δύσκολες καταστάσεις που αντιμετωπίζει η χώρα μας, υπό τους ήχους του περίφημου "λεφτά υπάρχουν", του...
Γιώργου Παπανδρέου. Το ερώτημα "πώς φτάσαμε από τη μέθη του Euro και των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στα σημερινά χάλια τίθεται επιτακτικά για άλλη μια φορά.
Η δημοσιογράφος περιηγήθηκε στους δρόμους της Αθήνας, καταγράφοντας τα λουκέτα και τα άδεια καταστήματα, το κίνημα των "Αγανακτισμένων" και την οργή των πολιτών, που βλέπουν τα εισοδήματά τους να μειώνονται, τους φόρους να πολλαπλασιάζονται και την ακρίβεια να θεριεύει. Κατέγραψε ακόμα την αντίθεση των εικόνων ανάμεσα στα μπουζούκια το βράδυ του Σαββάτου, που θυμίζουν κάτι από τη "φούσκα" που όλοι ζήσαμε στο παρελθόν και τους έρημους δρόμους της Αθήνας, σε ώρες αιχμής.
Στο ντοκιμαντέρ βλέπουμε μεταξύ άλλων την βουλευτή του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη, η οποία αναλύει το πώς φτάσαμε ως εδώ, ρίχνοντας ευθύνη στους αστούς αλλά και στους μικροαστούς, τον εκδότη και δημοσιογράφο Γιώργο Κύρτσο, ο οποίος κατηγορεί την Ευρώπη για τη στάση της αλλά και τους πολιτικούς μας, που δεν ύψωσαν το ανάστημά τους, αλλά και την... Ελένη Μενεγάκη.
Φιλοξενούνται ακόμα δηλώσεις της υπουργού Παιδείας Άννας Διαμαντοπούλου, η οποία δηλώνει ότι κάθε Έλληνας πληρώνει στην προσωπική του ζωή την ήττα της πολιτικής από την οικονομία. Γροθιά στο στομάχι, είναι οι σκηνές, όπου η δημοσιογράφος επισκέπτεται οικογένεια, που ζει χωρίς ρεύμα και δεν στέλνει τα παιδιά στο σχολείο, καθώς ο πατέρας έχασε και τις δυο δουλειές που είχε.

Στο κοινωνικό παντοπωλείο, η δημοσιογράφος συναντά ανθρώπους που ζουν χάρη σε αυτό, αλλά