Βασικά, οι μοναδικοί που αγοράζουν εφημερίδες αυτή τη στιγμή είναι όσοι χρεωκοπούν και κλείνουν το μαγαζί τους και το αδειάζουν και χρειάζονται κάτι για να καλύψουν τη βιτρίνα όσο μένει ξενοίκιαστο. Κάθε μέρα περνάω μπροστά από φαλιρισμένο είδη κιγκαλερίας κάτω από το σπίτι μου και διαβάζω στην εφημεριδο-ταπετσαρία της βιτρίνας "Κάρολ: Και την ψυχή μου για τον ΟΦΗ".Μα υπάρχει μια συγκεκριμένη εφημερίδα που, σε αυτό το post-apocalyptic τοπίο ολέθρου του Ελληνικού Τύπου, διατηρεί τη δυναμική της: το Πρώτο Θέμα. Πρώτο σε κυκλοφορία πριν το Μνημόνιο, πρώτο και τώρα. Ό,τι και να συμβεί, το Πρώτο Θέμα είναι το χάρτινο αντικείμενο που οι κάτοικοι αυτής της χώρας αγοράζουν περισσότερο από κάθε άλλο χάρτινο αντικείμενο - μη μου φέρεις αντίρρηση το "χαρτί υγείας", επειδή αυτό έχει διάφορες μάρκες. Πουλάει -άραγε, μια και το 'φερε η κουβέντα- η best-selling μάρκα χαρτιού υγείας περισσότερους ή λιγότερους τόνους χαρτί κάθε εβδομάδα σε σύγκριση με το Πρώτο Θέμα; Σημείωση για πιθανή έρευνα.
Πως το έχει καταφέρει αυτό ο Αναστασιάδης και οι υπάλληλοί του; Ποιο σωστό κουμπί πατάει κάθε εβδομάδα πάνω στα ρεφλεξολογικά hotspots της Κοινής Γνώμης και καταφέρνει πάντα να φτιάχνει κλίμα και να μας ανακοινώνει με ποια θέματα θα ασχολούμαστε (είτε συμφωνώντας είτε διαφωνώντας με αυτά), τις επόμενες εφτά ημέρες; Πρέπει να υπάρχει κάποια μέθοδος πίσω από το χάος μιας επικαιρότητας που κουτρουβαλιάζεται προς κάθε κατεύθυνση. Ποια είναι αυτή η μέθοδος;
ΣΤΡΟΥΓΚ διαβάζεις, το ξέρεις ήδη πως θα σου αποκαλυφθεί η απάντηση. Για την ακρίβεια, μέχρι να τελειώσει το παρόν κείμενο, θα είσαι έτοιμος να γράψεις το πρώτο σου ρεπορτάζ για το "Πρώτο Θέμα" και να δεις τον λαμπερό κόσμο της δημοσιογραφίας να ανοίγεται μπροστά σου! Βγάλε στυλό, είναι SOS αυτά που ακολουθούν.
Ως γνωστόν, #1 ζήτημα αυτή τη στιγμή στη χώρα είναι η Εγκληματικότητα. Και ως επίσης γνωστόν, μπαίνοντας στα γραφεία του Πρώτου Θέματος βλέπεις πάνω από την κεντρική είσοδο έναν πορφυρόχρυσο θυρεό που γράφει
Είδηση Δεν Είναι Το "Έλληνας Έδειρε Πακιστανό",
Είδηση Είναι Το "Πακιστανός Έδειρε Έλληνα".
Το 'χε πει ο Ουμπέρτο Έκο αυτό. Ή αυτός που λέει τα ανέκδοτα στο "ΟΛΑ". Τους μπερδεύω αυτούς τους δύο.
Βλέπουμε ήδη ένα μοτίβο να δημιουργείται.
Συνεχίζουμε. Μια βασική αρχή της δημοσιογραφίας είναι πως όσο πιο σαν σκύλος το προσεγγίσεις ένα θέμα, τόσο πιο πιασάρικο γίνεται. Τα σκυλιά έχουν τρία βασικά συναισθήματα: την Πείνα, το Φόβο και τη Σεξουαλική Επιθυμία. Αν θέλεις να διαβαστεί ένα θέμα, κάν' το να χτυπάει καμπανάκι σε κάποιο από αυτά τα τρια ένστικτα.
Μα εκ των πραγμάτων δεν μπορείς να περιοριστείς σε αυτά μονάχα. Και έστω πως είσαι στο γραφείο της εφημερίδας και φτάνει από την Αστυνομία το δελτίο εγκλημάτων της ημέρας. Πώς θα προσεγγίσεις το κάθε περιστατικό χωρίς να χαθεί η μπάλα;
Ας πούμε λοιπόν πως επειδή είμαστε άνθρωποι και άρα ανώτεροι από τη Λάσσι και τον Κ-9, το μίνιμουμ των πιθανών συναισθημάτων είναι 8:
